இயற்கை வளங்கள் இல்லாத சுவிட்சர்லாந்து பணக்கார நாடாக மாறியது எப்படி? இலங்கை ஏன் இன்னும் போராடுகிறது?

தங்கம் போன்ற விலைமதிப்புள்ள உலோகங்களோ, கச்சா எண்ணெயோ இல்லாத, கடலால் சூழப்படாத நாடான சுவிட்சர்லாந்து, உலகின் செல்வந்த பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக திகழ்கிறது. துல்லியமான இயந்திரங்கள், மருந்துப் பொருட்கள் மற்றும் சாக்லேட், கடிகாரங்கள் போன்ற உயர்தர நுகர்வுப் பொருட்கள் மூலம் அது வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. இதற்கு உலகின் மிகவும் நம்பகமான வங்கி அமைப்புகளில் ஒன்றும் ஆதரவாக உள்ளது. இதற்கு முற்றிலும் மாறாக, வளமான மண், சுற்றியுள்ள கடல், விலைமதிப்புள்ள இரத்தினக்கற்கள் மற்றும் உயர்கல்வி பெற்ற மக்கள் என பல வளங்களைக் கொண்ட இலங்கை, இன்னும் பொருளாதார நெருக்கடிகளுடன் போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு வளர்ந்து வரும் நாடாகவே உள்ளது. கேள்வி இலங்கை ஏன் போராடுகிறது என்பதல்ல; சுவிட்சர்லாந்து ஏன் வெற்றி பெறுகிறது, இலங்கை எவ்வாறு அதைப் பின்பற்ற முடியும் என்பதே.

சுவிட்சர்லாந்தின் வெற்றி, வளங்களுக்கு மதிப்பு கூட்டுவதற்கான ஒரு சிறந்த முன்னுதாரணமாகும். இயற்கை வளங்கள் குறைவாக இருந்தாலும், தங்கம், பிளாட்டினம் மற்றும் கோகோ போன்ற மூலப்பொருட்களை இறக்குமதி செய்து, அவற்றை உலக சந்தையில் அதிக விலையைப் பெறக்கூடிய உயர்மதிப்பு ஏற்றுமதிப் பொருட்களாக மாற்றுகிறது. சுவிஸ் மாதிரியானது உயர்திறன் கொண்ட தொழிலாளர்கள், நிறுவனங்களின் நிலைத்தன்மை மற்றும் குறிப்பிட்ட உயர்தர உற்பத்தி மற்றும் நிதித் துறைகளில் தீவிர கவனம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது துல்லியம், நம்பிக்கை மற்றும் கல்வியை அடிப்படையாகக் கொண்ட பொருளாதாரமாகும். Nestlé அல்லது Rolex போன்ற நிறுவனங்கள் முழுமையான வளமிக்க நாடுகளின் பொருளாதாரங்களைவிட அதிக வருமானத்தை உருவாக்குகின்றன.

சுவிட்சர்லாந்திடம் இல்லாத கிட்டத்தட்ட அனைத்து முக்கிய நன்மைகளும் இலங்கையிடம் உள்ளன. மூலோபாயமான கடல்சார் அமைவிடம், வளமான விவசாய அடித்தளம் — தேயிலை, இறப்பர், தேங்காய் மற்றும் மசாலாப் பொருட்கள் — மற்றும் நீலக்கல், பத்பரட்ஷா போன்ற இரத்தினக்கற்கள் மற்றும் கனிமங்களின் பெரும் வளம் ஆகியவை இலங்கையிடம் உள்ளன. இருந்தபோதிலும், 2022ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட அரச கடன் செலுத்தாமை உட்பட கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடிகளை நாடு எதிர்கொண்டுள்ளது. இதனால் எரிபொருள், உணவு மற்றும் மருந்துகளுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது.

இலங்கை உயர்தர ஆடைகள், தேயிலை மற்றும் இறப்பர் ஆகியவற்றை ஏற்றுமதி செய்தாலும், அவற்றை பெரும்பாலும் குறைந்த அளவிலான மதிப்பு கூட்டலுடனேயே ஏற்றுமதி செய்கிறது. அதிக மதிப்பை உருவாக்கக்கூடிய உற்பத்தி சூழலை உருவாக்குவதற்கான வாய்ப்பை நாடு இழக்கிறது.

பொருளாதார நிபுணர்கள் நிதி நிர்வாகக் குறைபாடுகள் மற்றும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை சுட்டிக்காட்டினாலும், இதைவிட ஆழமான ஒரு பிரச்சினை உள்ளது. இலங்கை “மூன்றாவது பற்றாக்குறை” எனப்படும் பொறுப்புக்கூறல் பற்றாக்குறையால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. சுவிட்சர்லாந்தின் அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் ஒருமித்த கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நிர்வாகத்திற்கு மாறாக, இலங்கையின் அரசியல் அமைப்பு அதிகாரத்தை மையப்படுத்துகிறது. இதனால் நிறுவனங்களின் கட்டுப்பாடுகளும் சமநிலைகளும் பலவீனமடைகின்றன. நாடாளுமன்றம், மத்திய வங்கி மற்றும் அரச சேவை ஆகியவை திடீர் வரிக் குறைப்புகள் மற்றும் இரசாயன உரத் தடை போன்ற பொறுப்பற்ற கொள்கை முடிவுகளை சவால் செய்ய இயலாமை, பொருளாதாரத்தை மீண்டும் மீண்டும் பாதித்துள்ளது. இந்த அதிகாரக் குவிப்பு, கொள்கை மாற்றங்கள் மற்றும் நீண்டகாலத் திட்டமிடல் இல்லாமைக்கு வழிவகுப்பதால், சுவிட்சர்லாந்து வழங்கும் முதலீட்டு நம்பிக்கையையும் ஸ்திரத்தன்மையையும் விரும்பும் வெளிநாட்டு முதலீட்டைத் தடுக்கிறது.

இலங்கையின் மீட்சி, முதன்மை ஏற்றுமதிகளைச் சார்ந்திருப்பதிலிருந்து மதிப்பு கூட்டப்பட்ட, ஏற்றுமதி சார்ந்த பொருளாதாரத்திற்கு திட்டமிட்ட மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதில் தங்கியுள்ளது. தேசிய ஏற்றுமதி அபிவிருத்தித் திட்டம் (NEDP) 2026–2030 இதற்கான ஒரு வரைபடத்தை வழங்குகிறது. வாகன உதிரிப்பாகங்கள், இறப்பர், கனிமங்கள் மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவு போன்ற துறைகளில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் 36 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் ஏற்றுமதி வருவாயை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது.

1. மதிப்பு சங்கிலியில் மேலே செல்லுதல்

மூல தேயிலை அல்லது தேங்காயை ஏற்றுமதி செய்வதற்குப் பதிலாக, இலங்கை தனது கவனத்தை பிராண்டட், பதப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் பொதியிடப்பட்ட பொருட்களில் செலுத்த வேண்டும். அதிக மதிப்புள்ள உற்பத்தியை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் தேங்காய் மற்றும் உணவுத் தொழில்துறையை 3 பில்லியன் அமெரிக்க டொலர் துறையாக மாற்ற அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.

2. பொருளாதார அடித்தளத்தை நிலைப்படுத்துதல்

கொள்கைத் தொடர்ச்சி என்பது கட்டாயமானது. சமீபத்திய பொருளாதார வீழ்ச்சி பணவியல் கொள்கைத் தவறுகள், வரிக் குறைப்புகள் மற்றும் உலகளாவிய அதிர்ச்சிகளின் கூட்டுச் சேர்க்கையால் ஏற்பட்டது. நிலம் மற்றும் தொழிலாளர் சட்டங்களை நவீனமயமாக்குவது போன்ற சீர்திருத்தங்கள் வணிகச் சூழலை மேம்படுத்துவதற்காக நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்வதுடன், IMF-க்கு தேவையான நிதி ஒழுக்கத்தையும் இலங்கை பேண வேண்டும்.

3. நிறுவன மறுசீரமைப்பு மற்றும் அரசியல்மயமற்ற நிர்வாகம்

சுவிட்சர்லாந்தின் ஸ்திரத்தன்மையைப் பின்பற்ற, இலங்கை தனது நிறுவனங்களின் சுயாதீனத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். மத்திய வங்கியின் சுயாதீனத்தை மீட்டெடுத்தல், நாடாளுமன்றம் நிர்வாக அதிகாரத்திற்கு உண்மையான கட்டுப்பாடாக செயல்படுவதை உறுதி செய்தல் மற்றும் தொழில்முறை, திறமை அடிப்படையிலான அரச சேவைக்குத் திரும்புதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். “இல்லாத நிதியமைச்சர்” மாதிரியும் அரசியல் நோக்கத்துடன் செயல்படுத்தப்படும் கொள்கைகளும் முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

4. பயன்படுத்தப்படாத திறனை பயன்படுத்துதல்

பெண்களின் கல்வியறிவு அதிகமாக இருந்தாலும், இலங்கையில் பெண்களின் தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் 31.6% மட்டுமே உள்ளது. இது உற்பத்தித் திறனை கணிசமாகக் கட்டுப்படுத்துகிறது. குழந்தைப் பராமரிப்பு, நெகிழ்வான வேலை ஏற்பாடுகள் மற்றும் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் பயன்படுத்தப்படாமல் இருக்கும் இந்த தொழிலாளர் வளத்தை செயல்படுத்த முடியும். மேலும், இலங்கை தனது கல்வியறிவு பெற்ற இளைஞர்களை உடல் சார்ந்த ஏற்றுமதிகளில் மட்டும் நம்பியிருக்காமல், டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் மற்றும் வணிக செயல்முறை அவுட்சோர்சிங் (BPO) துறைக்குப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

சுவிட்சர்லாந்து ஒரு ஏழை, கிராமப்புற மற்றும் வளமற்ற நாடாக இருந்து, மூலோபாய தொழில்மயமாக்கல், அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் உயர்மதிப்பு கொண்ட குறிப்பிட்ட துறை உற்பத்தியில் தீவிர கவனம் ஆகியவற்றின் மூலம் 200 ஆண்டுகளுக்குள் உலகின் செல்வந்த நாடுகளில் ஒன்றாக மாறியது.

இயற்கை வளங்கள் செல்வத்திற்கு முன்நிபந்தனை அல்ல என்பதை சுவிட்சர்லாந்து நிரூபிக்கிறது. அதேபோல், இயற்கை வளங்கள் இருப்பது மட்டும் செழிப்புக்குப் போதுமானதல்ல என்பதையும் இலங்கை நிரூபிக்கிறது. இலங்கையின் வீழ்ச்சி வளங்கள் அல்லது திறமையின் பற்றாக்குறையால் ஏற்பட்டதல்ல. இலங்கையிடம் ஆழமாக வேரூன்றிய சட்ட மற்றும் நிதி கட்டமைப்புகள் உள்ளன; அவை காலனித்துவ வரலாற்றையும் நவீன பரிணாமத்தையும் இணைக்கின்றன. முக்கிய காரணம் நல்லாட்சியின் தோல்வியும், மூலோபாய மதிப்பு உருவாக்கத்தின் பற்றாக்குறையும் ஆகும். இந்த நிலையை சமாளிக்க இலங்கை “சுவிஸ் போல சிந்திக்க” வேண்டும்.

ஒவ்வொரு பொருளாதாரத் துறையிலும் துல்லியம், ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் மதிப்பு கூட்டுதலுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் சுவிஸ் மனப்பான்மையை இலங்கை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். குறுகியகால, எதிர்வினை சார்ந்த தீர்வுகளிலிருந்து விலகி, நீண்டகால மற்றும் மூலோபாய சிந்தனைக்கு மாறி, நெகிழ்வுத்தன்மையையும் உலகளாவிய போட்டித்திறனையும் உருவாக்க வேண்டும்.

ஆனால் இந்த அளவிலான தேசிய மாற்றம் பல தசாப்தங்களாக நாட்டை பின்னுக்குத் தள்ளிய ஆழமான பொறுப்புக்கூறல் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளாமல் வெற்றி பெற முடியாது. பலவீனமான நிர்வாகம், வெளிப்படைத்தன்மையற்ற முடிவெடுப்பு மற்றும் தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்கும் கலாசாரம் ஆகியவை பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை சிதைத்து, முன்னேற்றத்தைத் தடுத்துள்ளன.

உண்மையாக முன்னேற, பொது மற்றும் தனியார் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு மட்டத்திலும் வெளிப்படைத்தன்மை, திறமை அடிப்படையிலான நிர்வாகம் மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி ஆகியவற்றை இலங்கை நிலைநிறுத்த வேண்டும். அப்போதுதான் துல்லியமும் ஸ்திரத்தன்மையும் வேரூன்ற முடியும்; அப்போதுதான் நாடு ஏற்றுமதி சந்தைகளுக்காக மட்டுமல்ல, தனது சொந்த மக்களுக்காகவும் உண்மையான மதிப்பை உருவாக்க முடியும்.