பாதியிலேயே முடிந்த மருத்துவர் கனவு

ஜித்தோட்ட ரயில் நிலையத்திற்கு அருகில், தண்டவாளத்திற்கு அருகிலும், கங்காதிலக விகாரைக்குச் செல்லும் பாதைக்கு அருகிலும், ஒரு இளம் பெண்ணின் உயிரற்ற உடல் கிடந்த இடத்திற்குச் சற்றுத் தொலைவில், அவருடைய கைப்பேசி திடீரென ஒலிக்கத் தொடங்கியது. ஏற்கனவே சம்பவ இடத்திற்கு வந்திருந்த காலி பொலிஸ் உத்தியோகத்தர் ஒருவர் அந்த அழைப்பை ஏற்றுப் பேச, மறுமுனையிலிருந்து அவருடைய கணவரின் குரல் கேட்டது.

இந்தத் தொலைபேசி அழைப்பின் மூலமே, தன்னுடைய மனைவிக்கும் நேர்ந்த அந்தத் துயரச் சம்பவத்தைப் பற்றி அவர் முதன்முதலில் அறிந்துகொண்டார்.

இத்தகைய துரதிர்ஷ்டவசமான முடிவை எட்டியவர், பெலியத்த, வலாஸ்முல்ல வீதியைச் சேர்ந்த 24 வயது மருத்துவ மாணவி ஒலோக்குவ படபெந்திகே கவிந்தி யுத்மினி டி சில்வா ஆவார். அவர் காலியில் உள்ள கராபிட்டிய மருத்துவ பீடத்தில் கல்வி பயின்று வந்தார். அவரது மரணம் குறித்த விசாரணையில், அவர் தனது இறுதிக்காலத்தில் எதிர்கொண்ட மன அழுத்தம் மற்றும் கல்விச் சுமை குறித்த முக்கியமான, உணர்வுபூர்வமான தகவல்கள் வெளிப்பட்டன. அவர் தனது பெற்றோர் மற்றும் கணவருக்கு அனுப்பிய இறுதி குறுஞ்செய்திகள், இந்தத் துயரச் சம்பவத்திற்கு மௌனச் சாட்சிகளாக உள்ளன.

காலி மரண விசாரணை அதிகாரியின் முன்னிலையில் சாட்சியமளித்த, மலிம்பட பிரதேச செயலகத்தில் முகாமைத்துவ உதவியாளராகப் பணியாற்றும் அவரது தந்தை விராஜ் ஜயக டி சில்வா, தனது மகள் மூன்றாவது முயற்சியிலேயே மருத்துவ பீடத்தில் சேரும் வாய்ப்பைப் பெற்றதாகவும், அவர் நான்காம் ஆண்டு மாணவியாக இருந்ததாகவும் தெரிவித்தார். அவர், அக்மீமன, தலகா சந்திப்பைச் சேர்ந்த 23 வயது விஷ்மித விஷ்மித விஜேநாயக்க என்பவருடன் சுமார் நான்கு ஆண்டுகளாகக் காதலில் இருந்தார். இரு குடும்பத்தினரின் சம்மதத்துடன், கடந்த ஓகஸ்ட் மாதம் அவர்கள் தங்கள் திருமணத்தைப் பதிவு செய்திருந்தனர்.

குடும்பத்தில் எந்தவிதமான பிணக்குகளோ அல்லது கருத்து வேறுபாடுகளோ இல்லாத அவரது வாழ்க்கை, கல்விச் சுமையால் மிகுந்த அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகியிருந்தது. “அம்மா, எனக்கு வேலைப்பளு அதிகமாக இருக்கிறது; மிகுந்த மன அழுத்தமாக உணர்கிறேன். மன அமைதி பெற நான் கோவிலுக்குச் செல்ல வேண்டும்” என்று அவர் சமீபத்தில் தனது தாயிடம் கூறியிருந்தார். அதனைத் தொடர்ந்து, அவரது கணவர் அவரை கோவிலுக்கு அழைத்துச் சென்றிருந்தார். சுமார் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு, தனது பணிச்சுமை காரணமாக, தனது பணிகளைத் தனியாகச் செய்வதற்குச் சிறிது அவகாசமும் தனிமையும் தேவை என்று அவர் தனது கணவரிடம் கூறியிருந்தார்.

நவம்பர் 2-ஆம் திகதி காலை, யுத்மினி ஜின்தோட்ட பகுதியில் நடைபெற்ற ஒரு சமூக சுகாதார நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்ட பிறகு பல்கலைக்கழகத்திற்குத் திரும்பினார். அன்று பிற்பகல் 2:30 மணியளவில் தனது கணவரைச் சந்தித்தபோது, ​​தன்னைத் தனியாக விட்டுவிடுமாறு மீண்டும் கேட்டுக்கொண்டார். அன்று மாலை 5:30 மணியளவிலும், இரவு 10:22 மணியளவிலும் அவர் தனது கணவருக்குச் குறுஞ்செய்திகளை அனுப்பினார். அந்த இரவு நேரச் செய்தியில், “நீங்கள் படிப்பின் மூலம் ஒரு சிறந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். கவனமாக இருங்கள்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். அவரது கணவர் இந்தச் செய்தியை மறுநாள் காலையில்தான் பார்த்தார். அதே நாள் நள்ளிரவில், அவர் தனது தந்தையின் அலைபேசிக்கு, “அப்பா, நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்; அம்மாவை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று ஒரு குறுஞ்செய்தியை அனுப்பினார்.

அவரது தந்தையின் கூற்றுப்படி, பெற்றோர் இந்தச் செய்தியை மறுநாள் (3-ஆம் திகதி) அதிகாலை 3:30 மணியளவில் பார்த்துவிட்டு, உடனடியாகத் தங்கள் மகளைத் தொடர்புகொள்ள முயன்றனர்; ஆனால், அவர் பதிலளிக்கவில்லை. மிகுந்த கவலையடைந்த தந்தை, காலை 6:00 மணிக்கே கராபிட்டிய மருத்துவ பீட விடுதிக்குச் சென்றார், ஆனால் அங்கு அவரது மகள் இல்லை. அந்த நேரத்தில் அவரது நண்பர்களுக்கும் அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்பது தெரியவில்லை.

நவம்பர் 3-ஆம் திகதி காலை 7:30 மணியளவில், யுத்மினி விடுதியில் இல்லை என்று அவரது நண்பர் ஒருவர் விஷ்மிதவிடம் (அவரது கணவர்) தெரிவித்தார். அதன்பிறகு, அவர் தனது மனைவியைத் பலமுறை அழைக்க முயன்றார். காலை 9:45 மணியளவில் மீண்டும் அழைத்தபோது, ​​ஒரு காவல்துறை உத்தியோகத்தர் தொலைபேசியை எடுத்து, அவரை காலி காவல் நிலையத்திற்கு வருமாறு கூறினார். முன்னதாக, காலை 7:30 மணியளவில், ரயில் பாதை ஆய்வாளர் ஒருவர் ஜின்தோட்ட ரயில் தண்டவாளத்திற்கு அருகில் யுத்மினியின் உடலைக் கண்டெடுத்து, காவல்துறையினருக்குத் தகவல் அளித்திருந்தார்.

விஷ்மிதவின் தந்தை அளித்த தகவலின் அடிப்படையில், யுத்மினியின் தந்தை ஜின்தோட்ட ரயில் நிலையப் பகுதிக்குச் சென்று, அங்கு கிடந்த தனது மகளின் உடலை அடையாளம் கண்டுகொண்டார். விசாரணையின் போது, ​​அவர் பெண்ணின் மரணம் தொடர்பான சூழ்நிலைகளில் தனக்கு எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை என்று தெரிவித்தார்.

இந்த மரணம் தற்கொலையா (இரயிலுக்கு முன்னால் குதித்ததன் மூலம் நிகழ்ந்தது) அல்லது விபத்தாக நடந்ததா என்பதைக் கண்டறிய காலி காவல்துறையினர் சிறப்பு விசாரணையைத் தொடங்கியுள்ளனர். சம்பவ இடத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வின் அடிப்படையில், கொழும்பிலிருந்து காலி நோக்கிச் சென்ற இரயில் ஒன்றினால் அவர் மோதப்பட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்பட்டாலும், அந்த குறிப்பிட்ட நேரத்தில் அவ்வழியே சென்ற இரண்டு இரயில்களின் ஓட்டுநர்களும், அவர் மோதப்படுவதை தாங்கள் காணவில்லை என்று தெரிவித்துள்ளனர். எனவே, எந்த இரயில் இந்தச் சம்பவத்தில் தொடர்புடையது என்பது இன்னும் உறுதியாகக் கண்டறியப்படவில்லை என்று மரண விசாரணை அதிகாரி குறிப்பிட்டார்.

காலி தேசிய மருத்துவமனையின் சட்ட வைத்திய அதிகாரி வழங்கிய அறிக்கை மற்றும் இரயில் ஓட்டுநர்களிடமிருந்து கூடுதல் சாட்சியங்களைப் பெற வேண்டியதன் அவசியத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, காலி பகுதிக்கான மரண விசாரணை அதிகாரி காமினி குலசிங்க, இந்த மரணம் குறித்து ஒரு தெளிவற்ற தீர்ப்பை (open verdict) வழங்கினார்.

மருத்துவர் ஆக வேண்டும் என்ற தனது கனவை நனவாக்க வாழ்க்கையின் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்கிய அவர், சில மாதங்களுக்குள்ளேயே அமைதியாக விடைபெற்றுச் சென்றார். இரயில் தண்டவாளத்திற்கு அருகில் அவர் இன்று நிரந்தர அமைதியில் உறங்கிக்கொண்டிருக்க, அவரது மரணம் பல விடை தெரியாத கேள்விகளைப் பின்னால் விட்டுச் சென்றுள்ளது.