வெவ்வேறு காலகட்டத்தில் புதைக்கப்பட்ட உடல்கள்… மயானத்தில் மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்கலாம்: செம்மணி புதைகுழி அறிக்கையின் முழுமையான தொகுப்பு!

செம்மணி சிந்துபாத்தி இந்து மயானத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாராய்ச்சி குறித்த முதல் நிபுணர் அறிக்கை, அங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட 583 பேரின் எச்சங்களில் சிலர், ஏதேனும் ஒரு தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கை பேரிடரின் காரணமாக உயிரிழந்திருக்கலாம் என்று குறிப்பிடுகிறது.

கண்டெடுக்கப்பட்ட தொல்பொருட்கள் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய சூழலியல் சான்றுகள், இந்த இடம் உலகின் பிற பகுதிகளில் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட இரகசிய அல்லது சட்டவிரோதமான அடக்க இடங்களை விட, முறையான அடக்கச் சடங்குகள் பின்பற்றப்பட்ட இடங்களையே அதிகம் ஒத்திருக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அதேவேளை, அங்கு மீட்கப்பட்ட நாணயங்களின் சான்றுகளின் அடிப்படையில், அங்கு ஒரே நேரத்தில் நிகழ்ந்த புதைப்பாக இல்லாமல், வெவ்வேறு காலகட்டத்தில் அங்கு மனித உடல்கள் புதைக்கப்பட்டடிருக்கலாம் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

“யாழ்ப்பாணம், செம்மணியில் தடயவியல் தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சி (2025/2026): கண்டுபிடிப்புகள் குறித்த சுருக்கமான அறிக்கை” என்று தலைப்பிடப்பட்ட இந்த 190 பக்க அறிக்கையை, அகழ்வாராய்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய பேராசிரியர் ராஜ் சோமதேவ மற்றும் தொல்பொருள் ஆய்வாளர் அனுஷா வன்னிநாயக்க ஆகியோர் தயாரித்துள்ளனர். திங்கள்கிழமை யாழ்ப்பாணம் நீதவான் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட இந்த அறிக்கை, அந்த இடத்தில் 110 நாட்களாக மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாராய்ச்சிப் பணிகளை உள்ளடக்கியுள்ளது.

இந்த அறிக்கையானது, அங்கு புதைக்கப்பட்டவர்கள் எவ்வாறு இறந்தனர், எப்போது புதைக்கப்பட்டனர் அல்லது அவர்களை யார் புதைத்தனர் என்பதை உறுதிப்படுத்தவில்லை; அதேவேளையில், சட்டவிரோதமான படுகொலைகள் நடந்திருக்கலாம் என்பதற்கான வாய்ப்பையும் இது முற்றிலுமாக நிராகரிக்கவில்லை. பெரும்பாலும் தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கை பேரிடர் நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்ற சாத்தியக்கூறுகளை இது முன்வைக்கிறது.

அந்த அறிக்கையின்படி, இந்த புதைகுழி தளம், வழக்கமான இறுதிச் சடங்கு முறைகளின்படி உடல்கள் அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடங்களுடன் சில பொதுவான பண்புகளைக் கொண்டுள்ளது. பிற நாடுகளில் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட கூட்டுப் புதைகுழிகளிலிருந்து செம்மணி தளம் பல முக்கிய அம்சங்களில் வேறுபடுவதாகவும், இங்குள்ள தொல்பொருள் சான்றுகள் முறையான அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடங்களுடன் குறிப்பிடத்தக்க ஒற்றுமையைக் கொண்டிருப்பதாகவும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எலும்புக்கூடுகளின் செறிவு மட்டுமே ஒரு நபர் எவ்வாறு புதைக்கப்பட்டார் என்பதைத் தீர்மானிக்கப் போதுமானதல்ல என்றும், அத்தகைய சூழலை உறுதியாகக் கண்டறியத் தேவையான ஆதாரங்கள் இன்னும் கிடைக்கவில்லை என்றும் ஆசிரியர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

தொற்றுநோய் அல்லது இயற்கை பேரிடர் போன்ற நிகழ்வுகள், அதிக எண்ணிக்கையிலான உடல்களை அவசரமாக அடக்கம் செய்ய வேண்டிய சூழலை உருவாக்கியிருக்கலாம் என்று அறிக்கை கூறுகிறது. அவசரமாக உடல்கள் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தால், வழக்கமான இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்ய வாய்ப்பு இருந்திருக்காது; இதனால்தான், இறுதிச் சடங்குகளுடன் தொடர்புடைய பொருட்கள் அங்கு மிகக் குறைவாகக் காணப்படுகின்றன என்று அந்த அறிக்கை விளக்குகிறது. மீட்கப்பட்ட சில சான்றுகள், முறையான இறுதிச் சடங்குகள் நடத்தப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் குறிப்பதாக அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

அந்த அறிக்கையில்-

“குழி
அகழ்வுப்பகுதி (Trench)
படம் 10. அகழ்வு செய்யப்பட்ட பகுதியைச் சுற்றி GPR (தரை ஊடுருவும் ரேடார்) மூலம் ஆய்வு செய்யப்பட்ட பாதைகள்.

அவதானிப்புகளின் சுருக்கம்

இந்த அறிக்கையில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ள சான்றுகள், ஆய்வு செய்யப்பட்ட அடக்க இடங்களின் தன்மை மற்றும் பண்பு குறித்து ஒரு உறுதியான முடிவுக்கு வருவதற்குப் போதுமானதாக இல்லை. இருப்பினும், கண்டெடுக்கப்பட்ட தொல்பொருட்கள் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய சூழலியல் சான்றுகள், இந்த இடம் உலகின் பிற பகுதிகளில் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட இரகசிய அல்லது சட்டவிரோதமான அடக்க இடங்களை விட, முறையான அடக்கச் சடங்குகள் பின்பற்றப்பட்ட இடங்களையே அதிகம் ஒத்திருக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன. அடக்க இடங்களின் அடர்த்தி அதிகமாக இருப்பது, இறந்தவர்கள் எந்தச் சூழலில் அடக்கம் செய்யப்பட்டனர் என்பதை உறுதிப்படுத்தப் போதாது. ஒருவேளை தொற்றுநோய் அல்லது ஏதேனும் இயற்கை பேரிடர் காரணமாக இத்தனை உடல்கள் ஒரே இடத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தால், அங்கு தொல்பொருட்கள் குறைவாகக் காணப்படுவது இயல்பானதே. இத்தகைய சூழலில், இறந்தவர்களின் உடல்களை விரைவாக அடக்கம் செய்வதற்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டிருக்குமே தவிர, அவர்களுடன் மதிப்புமிக்க பொருட்களையோ அல்லது தனிப்பட்ட உடைமைகளையோ வைப்பதற்கு வாய்ப்பு இருந்திருக்காது. எனவே, தொல்பொருட்கள் குறைவாக இருப்பதையோ அல்லது அவற்றின் பன்முகத்தன்மை குறைவாக இருப்பதையோ வைத்து, அந்த அடக்க இடத்தின் தன்மையைப் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வர முடியாது.

இந்த அவதானிப்புகள் தற்காலிகமானவை மட்டுமே. ஒரு முழுமையான விளக்கத்தைப் பெற, தொல்பொருள் சூழல், அடுக்குகளின் அமைப்பு (stratigraphic relationships), அடக்க முறைகள், எலும்புக்கூடு சான்றுகள் மற்றும் தொல்பொருட்கள் மூலம் அறியப்படும் காலவரிசைத் தகவல்கள் ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்து ஆய்வு செய்ய வேண்டும். எனவே, இந்த அடக்க இடங்கள் உருவான சூழல், நோக்கம் அல்லது வரலாற்றுப் பின்னணி குறித்து முடிவுகளை எடுப்பதற்கு முன்பாக, தற்போதுள்ள சான்றுகளை மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும்.
பின்னிணைப்பு 1 (பக்கம் 18): எலும்புக்கூடுகள் குறித்த விவரங்கள் (எலும்புக்கூடு 1 முதல் 150 வரையிலான மாதிரி). 62, 63, 102 மற்றும் 145 ஆகிய எண்களைக் கொண்ட எலும்புக்கூடுகள், அவற்றின் புகைப்படங்கள் தெளிவற்ற நிலையில் (low resolution) இருந்ததால், இந்த விவரிப்பிலிருந்து தவிர்க்கப்பட்டுள்ளன. புகைப்படங்களின் தெளிவுத்தன்மை மேம்படுத்தப்பட்ட பிறகு, அவை இறுதி அறிக்கையில் சேர்க்கப்படும்.

மண்டை ஓடு பெருமளவில் சிதைந்த நிலையில் காணப்பட்டது; இருப்பினும், சில துண்டுகள் ஒன்றுக்கொன்று அருகிலேயே அமைந்திருந்ததுடன், அவற்றின் அசல் உடற்கூறியல் அமைப்பைக் கொண்டிருந்தன. களத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆரம்பகட்ட அவதானிப்புகளின்படி, படிவுச் செயல்முறைகளின் போது ஏற்பட்ட அதிகப்படியான அழுத்தம் மற்றும் படிவுகளின் எடை காரணமாக, எலும்புகள் அவை இருந்த இடத்திலேயே சிதைந்திருப்பது (in situ fragmentation) தெரியவருகிறது;

அகழ்வாராய்ச்சிப் பணிகளின் போது இந்தச் சிதைவு மேலும் தீவிரமடைந்திருக்கலாம். எலும்புப் பொருட்கள் மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள அடுக்குகள் (stratigraphy) குறித்து ஆய்வகத்தில் விரிவான பகுப்பாய்வு செய்யப்படும் வரை, இந்த முடிவுகள் தற்காலிகமானவை மட்டுமே.

எலும்புக்கூடு பெரும்பாலும் முழுமையாகக் கிடைத்தாலும், சில பகுதிகள் காணப்படவில்லை அல்லது இடம்பெயர்ந்திருந்தன; இது, எலும்புகள் புதைக்கப்பட்ட பிறகு ஏதோ ஒரு இடையூறு ஏற்பட்டதைக் காட்டுகிறது. அகழ்விடத்தில், ஒன்றோடொன்று இணைந்த நிலையில் காணப்பட்ட எலும்புகளின் அதிகபட்ச நீளம் சுமார் 90 செ.மீ ஆகும். ஒட்டுமொத்தமாக, எஞ்சியிருந்த எலும்புகளின் பாதுகாப்பு நிலை மிக மோசமாகவே இருந்தது.

ஆரம்பகட்ட எலும்பியல் மதிப்பீட்டின்படி, இவை ஒரு குழந்தைக்குரியவை என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. எலும்புகளின் ஒட்டுமொத்த அளவு, முதிர்ச்சியடையாத மண்டை ஓட்டின் அமைப்பு, மற்றும் எலும்புகளின் முனைகள் (epiphyses) முழுமையாக வளர்ச்சியடையாமலும் இணையாமலும் இருப்பது இதற்கான முக்கிய காரணங்களாகும்.

களத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆரம்பகட்ட எலும்பியல் மதிப்பீட்டில், மரணத்திற்கு முந்தைய அல்லது மரணத்தின் போது ஏற்பட்ட காயங்களுக்கான (perimortem trauma) தெளிவான ஆதாரங்கள் எதுவும் கண்டறியப்படவில்லை. எலும்புகளில் முறிவுகள், கூர்மையான ஆயுதங்களால் ஏற்பட்ட தழும்புகள் அல்லது காயங்கள் என எதையும் உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. இருப்பினும், இந்த மதிப்பீடு அகழ்வாராய்ச்சியின் போது களத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அவதானிப்புகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது. மேலும், எலும்புகளின் தற்போதைய நிலை, பாதுகாப்புத் தரம், முழுமைத்தன்மை, சிதைவு மற்றும் அவற்றைக் காணக்கூடிய சூழல் ஆகியவற்றால் இந்த மதிப்பீடு சில கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்பட்டது. இந்த நிலையில், எலும்புகள் ஆய்வகத்தில் விரிவாகச் சுத்தம் செய்யப்படவோ, மீண்டும் இணைக்கப்படவோ, கதிரியக்கப் பரிசோதனைக்கு (radiographic assessment) உட்படுத்தப்படவோ அல்லது நுண்ணோக்கி மூலம் ஆய்வு செய்யப்படவோ இல்லை. எனவே, நுணுக்கமான அல்லது மறைந்திருக்கும் காயங்கள் கள மதிப்பீட்டின் போது கண்டறியப்படாமல் போயிருக்கலாம்.

எலும்புக்கூடு எண்: 14
எலும்புக்கூடு 14 என்பது, NW8/NE7, NW7/NE7 மற்றும் NW6/NE7 ஆகிய துணைப் பிரிவுகளில் (sub-squares) கண்டெடுக்கப்பட்ட, முழுமையற்ற எலும்புக்கூடு ஆகும். இது தற்போதைய தரை மட்டத்திலிருந்து சுமார் 42 செ.மீ ஆழத்தில் கண்டறியப்பட்டது. இந்த எலும்புக்கூடு இடது பக்கமாகச் சாய்ந்த நிலையில் (left lateral position) இருந்தது; உடலின் திசை வடமேற்கிலிருந்து தென்கிழக்கு நோக்கி அமைந்திருந்தது.

வலது பக்க மேல் மற்றும் கீழ் உறுப்புகள், ஏறக்குறைய அவற்றின் இயல்பான உடற்கூறியல் அமைப்பிலேயே பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன. மாறாக, உடலின் இடது பக்கத்திற்குரிய எலும்புகள் முற்றிலும் காணப்படவில்லை; இது, எலும்புகள் புதைக்கப்பட்ட பிறகு ஏற்பட்ட இடையூறுகளால் நிகழ்ந்திருக்கலாம். இடஞ்சார்ந்த மற்றும் அடுக்குமுறைச் சூழல்களின் அடிப்படையில், புதைக்கப்பட்ட சூழல் 15 (எலும்புக்கூடு 15)-ஐப் பின்னர் புதைப்பதற்காகத் தோண்டப்பட்ட ஊடுருவல் வெட்டின் போது இடது பக்க எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகள் இடம்பெயர்ந்திருக்கலாம் அல்லது அகற்றப்பட்டிருக்கலாம் என்பது சாத்தியம். இந்த விளக்கம் தற்காலிகமானதாகவே உள்ளது மற்றும் விரிவான அடுக்குமுறை மற்றும் இடஞ்சார்ந்த பகுப்பாய்வுகளுடன் மேலும் சரிபார்ப்பு தேவைப்படுகிறது.

பாதுகாக்கப்பட்ட எலும்புக்கூட்டின் அதிகபட்ச நீளம் தோராயமாக 155 செ.மீ. ஆகும். எஞ்சியிருக்கும் எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகள் மிதமான பாதுகாப்பைக் காட்டுகின்றன.
ஒட்டுமொத்த எலும்புக்கூட்டின் பரிமாணங்கள், முழுமையான வளர்ச்சி முனைகளின் இணைவு மற்றும் முதிர்ந்த மண்டையோட்டு உருவவியல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், இந்த எச்சங்கள் ஒரு வயது வந்த நபருக்குச் சொந்தமானவை என்பதை உயிரியல் விவரம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஆரம்பகட்ட கள அடிப்படையிலான எலும்பியல் மதிப்பீட்டின் போது, ​​பாதுகாக்கப்பட்ட எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகளில் இறப்புக்கு முந்தைய காயத்திற்கான தெளிவான சான்றுகள் எதுவும் அடையாளம் காணப்படவில்லை. காணக்கூடிய

ஆரம்பகட்ட கள அடிப்படையிலான எலும்பியல் மதிப்பீட்டின் போது, ​​பாதுகாக்கப்பட்ட எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகளில் இறப்பிற்கு முந்தைய காயத்திற்கான தெளிவான சான்றுகள் எதுவும் அடையாளம் காணப்படவில்லை. காணக்கூடிய எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களில், இறப்பிற்கு முந்தைய காயத்தால் ஏற்பட்டதாக உறுதியாகக் கூறக்கூடிய வெளிப்படையான முறிவு வடிவங்கள், கூர்மையான ஆயுதங்களால் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் அல்லது பிற எலும்புக்கூடு மாற்றங்கள் எதுவும் காணப்படவில்லை. இருப்பினும், இந்த மதிப்பீடு அகழ்வாராய்ச்சியின் போது களத்தில் செய்யப்பட்ட அவதானிப்புகளுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டது மற்றும் எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகளின் நிலை, பாதுகாப்பு, முழுமை, சிதைவு மற்றும் பார்வைத் தன்மை ஆகியவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. கூடுதலாக, இந்த கட்டத்தில் எச்சங்கள் விரிவான ஆய்வகப் பரிசோதனை, சுத்தம் செய்தல், புனரமைப்பு, கதிரியக்க மதிப்பீடு அல்லது நுண்ணோக்கிப் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்தப்படவில்லை. இதன் விளைவாக, கள மதிப்பீட்டின் போது நுட்பமான அல்லது மறைக்கப்பட்ட அதிர்ச்சிக் காயங்கள் கண்டறியப்படாமல் போயிருக்கலாம்.

எலும்புக்கூடு எண்: 14
எலும்புக்கூடு 14 என்பது NW8/NE7, NW7/NE7 மற்றும் NW6/NE7 ஆகிய துணைச் சதுரங்களிலிருந்து மீட்கப்பட்ட ஒரு நபரின் முழுமையற்ற எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களைக் குறிக்கிறது. இந்த எலும்புக்கூட்டு எச்சங்கள் தற்போதைய தரை மேற்பரப்பிலிருந்து சுமார் 42 செ.மீ. ஆழத்தில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்டன. அந்த நபர் இடது பக்கவாட்டு உடற்கூறியல் நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தார், அவரது உடல் ஏறக்குறைய வடமேற்கிலிருந்து தென்கிழக்கு நோக்கித் திரும்பியிருந்தது.

வலது மேல் மற்றும் கீழ் மூட்டுகள் ஏறக்குறைய உடற்கூறியல் சீரமைப்பில் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன. இதற்கு மாறாக, உடலின் இடது பக்கத்துடன் தொடர்புடைய எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகள் முற்றிலும் காணாமல் போயிருந்தன; இது புதைத்தலுக்குப் பிந்தைய சீர்குலைவினால் ஏற்பட்ட ஒரு நிலையாகும். இடஞ்சார்ந்த மற்றும் அடுக்குமுறைச் சூழல்களின் அடிப்படையில், புதைக்குழிச் சூழல் 15 (எலும்புக்கூடு 15)-ஐப் பின்னர் புதைப்பதற்காகத் தோண்டப்பட்ட ஊடுருவல் வெட்டின் போது இடது பக்க எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகள் இடம்பெயர்ந்திருக்கலாம் அல்லது அகற்றப்பட்டிருக்கலாம் என்பது சாத்தியம். இந்த விளக்கம் தற்காலிகமானதாகவே உள்ளது மற்றும் விரிவான அடுக்குமுறை மற்றும் இடஞ்சார்ந்த பகுப்பாய்வுகளுடன் மேலும் சரிபார்ப்பு தேவைப்படுகிறது.

பாதுகாக்கப்பட்ட எலும்புக்கூட்டின் அதிகபட்ச நீளம் சுமார் 155 செ.மீ. ஆகும். எஞ்சியிருக்கும் எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகள் மிதமான பாதுகாப்பைக் காட்டுகின்றன.

ஒட்டுமொத்த எலும்புக்கூட்டின் பரிமாணங்கள், முழுமையான எபிஃபைசியல் இணைவு மற்றும் முதிர்ந்த மண்டையோட்டு உருவவியல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், இந்த எச்சங்கள் ஒரு வயது வந்த நபருக்குச் சொந்தமானவை என்பதை உயிரியல் விவரக்குறிப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஆரம்பகட்ட கள அடிப்படையிலான எலும்பியல் மதிப்பீட்டின் போது, ​​பாதுகாக்கப்பட்ட எலும்புக்கூட்டு உறுப்புகளில் இறப்பிற்கு முந்தைய காயத்திற்கான தெளிவான சான்றுகள் எதுவும் அடையாளம் காணப்படவில்லை.

தற்போதைய தரை மட்டத்திலிருந்து 31 செ.மீ ஆழத்தில், இந்த உடல் வடமேற்கு-தென்கிழக்கு அச்சில், மல்லாக்கப் படுத்த நிலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டது. மண்டை ஓடு வலது பக்கமாகச் சாய்ந்திருந்தது. இரு கைகளும் உடலுக்கு இணையாக வைக்கப்பட்டிருந்தன, அதே சமயம் இரு கால்களும் முழங்கால் மூட்டுகளில் மடங்கிய நிலையில் இருந்தன. அகழ்வாராய்ச்சி நடந்த இடத்திலேயே, எலும்புக்கூட்டின் அதிகபட்ச நீளம் 68 செ.மீ என அளவிடப்பட்டது; எஞ்சியிருந்த எலும்புகளின் ஒட்டுமொத்தப் பாதுகாப்பு நிலை மிகவும் மோசமாக இருந்தது.

இந்த எலும்புத் தொகுப்பில் பல எலும்புகள் விடுபட்டுள்ளன; குறிப்பாக, வலது திபியா (tibia) மற்றும் பிபுலா (fibula), இடது பிபுலா, இடது திபியாவின் கீழ் பகுதி, இன்னும் இணையாத எலும்பு முனைகள் (epiphyses), மற்றும் கை, கால் எலும்புகளில் பல காணப்படவில்லை. இவை காணாமல் போனதற்குக் காரணம், உடல் புதைக்கப்பட்ட பிறகு ஏற்பட்ட சிதைவுகள் (taphonomic disturbance), இடப்பெயர்ச்சி, உடைந்து சிதறுதல், வெவ்வேறு எலும்புகள் வெவ்வேறு அளவில் பாதுகாக்கப்பட்டிருப்பது, அல்லது அகழ்வாராய்ச்சியின் போது சிறிய எலும்புகள் தொலைந்து போயிருக்கலாம். மண்டை ஓடு பல துண்டுகளாக உடைந்திருந்தது; இருப்பினும், பெரும்பாலான துண்டுகள் ஒன்றுக்கொன்று அருகிலேயே இருந்ததாலும், அவற்றின் அசல் உடற்கூறியல் அமைப்பைக் கொண்டிருந்ததாலும், மண்டை ஓட்டின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பைக் கண்டறிய முடிந்தது. களத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆரம்பகட்ட அவதானிப்புகளின்படி, புதைக்கப்பட்ட பிறகு, அதன் மேல் இருந்த மண்ணின் அழுத்தம் காரணமாக எலும்புகள் அங்கேயே உடைந்து சிதறியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், எலும்புகள் மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள மண் அடுக்குகளை ஆய்வகத்தில் விரிவாக ஆய்வு செய்த பின்னரே இது குறித்து உறுதியான முடிவுக்கு வர முடியும்.

எலும்பியல் ரீதியான ஆரம்பகட்ட மதிப்பீட்டின்படி, இவை ஒரு குழந்தையினுடையவை என்று கண்டறியப்பட்டுள்ளது. எலும்புகளின் ஒட்டுமொத்த அளவு, முதிர்ச்சியடையாத மண்டை ஓட்டின் அமைப்பு மற்றும் எலும்பு முனைகள் (epiphyses) முழுமையாக இணையாத நிலை ஆகியவை இதற்கான சான்றுகளாகும். இந்த எலும்புக்கூட்டுடன் இரும்பினால் ஆன பொருட்கள் (AF: 5) கண்டெடுக்கப்பட்டன. களத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆரம்பகட்ட ஆய்வில், மரணத்திற்கு முந்தைய அல்லது மரணத்தின் போது ஏற்பட்ட காயங்களுக்கான (perimortem trauma) எந்தவொரு வெளிப்படையான அறிகுறியும் எலும்புகளில் காணப்படவில்லை. எலும்புகளில் முறிவுகள், கூர்மையான ஆயுதங்களால் ஏற்பட்ட தழும்புகள் அல்லது காயங்கள் எதையும் கண்டறிய முடியவில்லை. இருப்பினும், இந்த ஆய்வு அகழ்வாராய்ச்சி நடந்த இடத்தில் மட்டுமே மேற்கொள்ளப்பட்டது; மேலும், எலும்புகளின் தற்போதைய நிலை, சிதைவு, முழுமையின்மை, உடைந்து சிதறிய தன்மை மற்றும் அவற்றைக் காணக்கூடிய சூழல் ஆகியவை இந்த ஆய்வுக்குக் கட்டுப்பாடுகளாக இருந்தன. மேலும், இந்த நிலையில் எலும்புகள் ஆய்வகத்தில் விரிவாகச் சுத்தம் செய்யப்படவோ, மீண்டும் இணைக்கப்படவோ, எக்ஸ்-ரே (radiographic) எடுக்கப்படவோ அல்லது நுண்ணோக்கி மூலம் ஆய்வு செய்யப்படவோ இல்லை. எனவே, நுணுக்கமான அல்லது மறைந்திருந்த காயங்கள் கள ஆய்வின் போது கண்டறியப்படாமல் போயிருக்கலாம்.

எலும்புக்கூடு எண் 4
எலும்புக்கூடு 4 என்பது, NW6/NE8 ஆகிய துணைச் சதுரப் பகுதிகளில் கண்டெடுக்கப்பட்ட, ஒரு தனிநபரின் முழுமையற்ற எலும்பு எச்சங்களைக் குறிக்கிறது. இது தற்போதைய தரை மட்டத்திலிருந்து சுமார் 38 செ.மீ ஆழத்தில், ஒரு முதன்மை அடக்கச் சூழலில் கண்டறியப்பட்டது. இந்த நபர் கிழக்கு-மேற்கு அச்சில், மல்லாக்கப் படுத்த நிலையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்; இவருடைய மண்டை ஓடு சற்று இடதுபுறமாகச் சாய்ந்திருந்தது. மேல் உறுப்புகள் உடலுக்கு இணையாக நீட்டப்பட்ட நிலையில் இருந்தன. கீழ் உறுப்புகள் மடங்கிய நிலையில் இருந்தன; இதில் இடுப்பு மூட்டுகள் வெளிப்புறமாகவும், முழங்கால் மூட்டுகள் உட்புறமாகவும் திரும்பியிருந்தன.

அடக்கத்திற்குப் பிந்தைய செயல்முறைகளால், எஞ்சியிருக்கும் எலும்புகள் கடுமையாகச் சிதைந்து, பல பகுதிகள் காணாமல் போயுள்ளன. அகழ்விடத்தில் கண்டறியப்பட்ட இந்த எலும்புத் தொகுப்பின் அதிகபட்ச நீளம் 45 செ.மீ ஆகும். மண்டை ஓடு பல துண்டுகளாகச் சிதைந்திருந்தாலும், சில துண்டுகள் தங்களுக்குள் நெருக்கமான இடஞ்சார்ந்த தொடர்பையும், அசல் உடற்கூறியல் அமைப்பையும் தக்கவைத்துக் கொண்டிருந்தன. மண்டை ஓட்டின் சில பகுதிகள் காணப்படவில்லை; இதற்கு அடக்கத்திற்குப் பிந்தைய சிதைவுச் செயல்முறைகள் (taphonomic processes), இடப்பெயர்ச்சி, துண்டாதல் மற்றும் பிற காரணிகள் காரணமாக இருக்கலாம்.

பின்னர், புதைகுழி அகழியை கிழக்கு மற்றும் தென்கிழக்கு நோக்கி விரிவுபடுத்தியபோது, ​​கணிசமான தடிமனான சாம்பல் படிவு வெளிப்பட்டது. இந்தப் பகுதியிலிருந்து சுமார் 5-6 மீட்டர் தென்கிழக்கில் சிந்துபாத்தி மயானத்தின் தகன மேடை அமைந்துள்ளது. மேடையின் தடுப்புச் சுவர் கட்டப்பட்டபோது, ​​புதிய கட்டமைப்பிற்கு இடமளிக்கும் வகையில் முந்தைய தகனப் பகுதி அகற்றப்பட்டு சமப்படுத்தப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கண்டறியப்பட்ட தடிமனான சாம்பல் படிவு, இந்தச் செயல்பாட்டின் விளைவாக ஏற்பட்ட ஒரு எஞ்சிய படிவாகக் கருதப்படுகிறது.

சாம்பல் அடுக்கிலிருந்து கணிசமான எண்ணிக்கையிலான நாணயங்கள் மீட்கப்பட்டன. அகழ்வாராய்ச்சி அகழியில் மனித எலும்புக்கூடுகளுடன் மீட்கப்பட்ட நாணயங்களுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்த மாதிரிகள் பொதுவாக சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தன. இதனால், அவற்றின் கல்வெட்டுகளையும் அச்சிடப்பட்ட தேதிகளையும் ஒப்பீட்டளவில் எளிதாக அடையாளம் காண முடிந்தது. தெளிவாகத் தெரிந்த திகதிகள் கி.பி. 1920 (Sk. 172), 1944, 1963, 1975, 1978, 1982, 1991 மற்றும் 1994 ஆகும்.

வரிசைமுறை,
இந்த நாணயங்களின் காலவரிசைப் பரவல், பதிவுசெய்யப்பட்ட சில நாணய அச்சடிப்புத் திகதிகளுக்கு இடையில் கணிசமான இடைவெளிகளுடன் ஒரு தொடர்ச்சியற்ற கால இடைவெளியைக் குறிக்கிறது. இந்த அமைப்பு, இந்த நாணயங்கள் ஒரே ஒரு படிவு நிகழ்வைக் காட்டிலும், ஒரு நீண்ட காலப்பகுதியில் சேகரிக்கப்பட்ட பொருட்களைக் குறிக்கின்றன என்று பரிந்துரைக்கிறது. இருப்பினும், நாணய அச்சடிப்புத் திகதிகள் மட்டுமே சாம்பல் படிவின் அல்லது தடுப்புச் சுவரின் கட்டுமானத்தின் துல்லியமான திகதியை நிறுவ முடியாது. இத்தகைய முடிவுகளுக்கு, படிவுச் சூழலையும், சாம்பல் அடுக்கு, முந்தைய தகனப் பகுதி மற்றும் பிந்தைய கட்டுமானச் செயல்பாடு ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான அடுக்குமுறை உறவையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

அடக்கம் செய்யப்பட்ட சூழலைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இருப்பினும், அமர்ந்த நிலையில் இருப்பது மட்டுமே ‘சமாதி’ அல்லது ‘ஜீவ சமாதி’யுடன் தொடர்புடையது என்று கூற முடியாது. இத்தகைய விளக்கத்திற்கு, அகழ்வாராய்ச்சிச் சூழல் சார்ந்த சான்றுகள் தேவைப்படும்; அதாவது, அடக்கம் செய்யப்பட்ட விதம், எலும்புக்கூடுகளின் உடற்கூறியல் நிலை, அதனுடன் கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருட்கள் மற்றும் கலாச்சார அல்லது வரலாற்றுச் சான்றுகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இது உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். எனவே, செம்மணி அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட 227 மற்றும் 429 ஆகிய எண் கொண்ட எலும்புக்கூடுகளை ஒரு தனித்துவமான நிகழ்வாகக் கருத வேண்டும்; இவற்றின் முக்கியத்துவம் குறித்து மேலதிக ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றன.

அடுக்கு 2 (Layer 2) என்பது மணல் குன்றுகளின் மணல் (மேற்பகுதி) மற்றும் கடற்கரை மணல் (கீழ்ப்பகுதி) ஆகியவற்றின் கலவையாகத் தெரிகிறது. இந்த அடுக்கின் பல்வேறு பகுதிகளில் குழிகள் தோண்டப்பட்டது போன்ற இடையூறுகளுக்கான தடயங்கள் காணப்படுகின்றன. மனித மற்றும் விலங்குகளின் (பசு/ஆடு) உடைந்த எலும்புகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன; இவை, பிற்காலத்தில் ஏற்பட்ட இடையூறுகளால் மேலிருந்து கீழ்நோக்கிச் சென்றிருக்கலாம். இறந்த கால்நடைகளை அடக்கம் செய்ததாலோ அல்லது சில சந்தர்ப்பங்களில், இந்த அடுக்கின் இடைப்பகுதியில் மனிதர்களை மேலோட்டமாக அடக்கம் செய்ததாலோ இவை ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

அடுக்கு 3 (Layer 3) – (Munsell குறியீடு: 7.5Y 6/2 – சாம்பல் கலந்த ஆலிவ் நிறம்; நுண் துகள்களைக் கொண்டது; நெகிழ்வுத்தன்மை கொண்டது; இதன் அதிகபட்ச தடிமனை சீராக அளவிட முடியவில்லை). இந்த அடுக்கு, யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தின் குவாட்டர்னரி (Quaternary) கால அடுக்கு அமைப்பின் ஒரு பகுதியான, காயல் (lagoon) மணல் மற்றும் களிமண்ணைக் குறிக்கிறது. மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களில் பெரும்பாலானவை, இந்த அடுக்கின் மேல் மற்றும் இடைப்பகுதிகளில் கண்டறியப்பட்டன. இந்த அடுக்கில் காரத்தன்மை (pH > 8) அதிகமாக இருப்பதற்கு, அதன் அடியில் உள்ள மியோசீன் (Miocene) கால சுண்ணாம்புப்பாறைகளே காரணமாக இருக்கலாம். இது எலும்புகள் பாதுகாக்கப்பட்ட சூழலையும், அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடத்தின் வேதியியல் பண்புகளையும் பாதித்திருக்கக்கூடும்.

அகழ்வாராய்ச்சியின் போது மீட்கப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடு எச்சங்கள், புதைக்கப்பட்டதன் சூழ்நிலைகளையும் சூழலையும் விளக்குவதற்கு ஒரு முக்கியமான வகைச் சான்றுகளாக அமைகின்றன. அவற்றின் இடஞ்சார்ந்த பரவல், உடற்கூறியல் நிலை, இணைப்பு, திசையமைவு, தொடர்புடைய பொருட்கள் மற்றும் சுற்றியுள்ள அடுக்கு அலகுகளுடனான தொடர்பு ஆகியவை, புதைக்கும் முறைகள் மற்றும் புதைக்கப்பட்ட பிறகு அந்த எச்சங்களைப் பாதித்த செயல்முறைகள் குறித்த தகவல்களை வழங்க முடியும். அதே நேரத்தில், அந்த எலும்புக்கூட்டுத் தொகுப்பு, அந்த இடத்தில் இருந்த மக்களின் கலாச்சார, சமூகவியல் மற்றும் உயிரியல் பரிமாணங்களை ஆராய்வதற்கான கணிசமான ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. எலும்பியல் மற்றும் தடயவியல் மானுடவியல் பகுப்பாய்வுகள், மக்கள்தொகை பண்புகள், உயிரியல் விவரங்கள், நோயியல் நிலைகள், காயங்கள், புதைபடிவச் செயல்முறைகள் மற்றும் தனிநபர்களையும் அவர்கள் புதைக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகளையும் விளக்குவதற்குத் தொடர்புடைய பிற அம்சங்கள் தொடர்பான தகவல்களை மேலும் வழங்கக்கூடும்.

தொல்பொருள் சான்றுகள் மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க வகையாகும். மனித செயல்பாடுகளுடன் தொடர்புடைய பொருள்சார்ந்த பொருட்கள் அல்லது மாற்றியமைக்கப்பட்ட பொருட்களாக, தொல்பொருள் சான்றுகள் அந்த இடத்தின் செயல்பாட்டுப் பயன்பாடு, தொழில்நுட்ப நடைமுறைகள், நடத்தை முறைகள் மற்றும் அவற்றின் காலவரிசைப் பண்புகள் போதுமான அளவு நிறுவப்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில், குடியிருப்பு அல்லது செயல்பாட்டின் காலப் பரிமாணங்கள் ஆகியவற்றுக்கான சான்றுகளை வழங்குகின்றன. அவற்றின் இடஞ்சார்ந்த பரவல் மற்றும் அடுக்குமுறைத் தொடர்புகள் குறிப்பாக முக்கியமானவை, ஏனெனில் அவை செயல்பாட்டுப் பகுதிகளை அடையாளம் காணவும், தளப் பயன்பாட்டின் வெவ்வேறு கட்டங்களை வேறுபடுத்தவும், அகழ்வாராய்ச்சியில் இருந்து மீட்கப்பட்ட மனித எச்சங்களுக்கும் பொருள்சார் பண்பாட்டிற்கும் இடையிலான உறவுகளை நிறுவவும் உதவக்கூடும்.

தள உருவாக்கம், அடுக்குமுறை, மனித எலும்புக்கூடு எச்சங்கள் மற்றும் கலைப்பொருட்கள் ஆகியவற்றின் பகுப்பாய்வு, தொல்லியல் சூழலை விளக்குவதற்கு ஒரு பன்முகக் கட்டமைப்பை வழங்குகிறது. இந்த வகைச் சான்றுகளைத் தனித்தனியாகக் கருதுவதற்குப் பதிலாக, தளத்தின் உருவாக்கம், பயன்பாடு, மாற்றம் மற்றும் இறுதி உருமாற்றத்திற்குப் பங்களித்த நிகழ்வுகளின் வரிசையை மீண்டும் கட்டமைப்பதற்கு அவற்றின் இடைத்தொடர்புகள் அவசியமானவை. இந்த ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறை, தொல்லியல் சான்றுகளின் நம்பகமான விளக்கத்தை நிறுவுவதற்கும், முதன்மைப் படிவுச் சூழல்களைப் பிற்கால இயற்கை மற்றும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட இடையூறுகளிலிருந்து வேறுபடுத்துவதற்கும் குறிப்பாக முக்கியமானது.

3. தள உருவாக்கம்

தள உருவாக்கம் என்ற சொல், ஒரு தளத்தை அதன் தற்போதைய நிலைக்கு வடிவமைக்கப் பங்களித்த இயற்கை மற்றும் பண்பாட்டுச் செயல்முறைகளைக் குறிக்கிறது. இது தொல்லியல் சூழல்களின் உருவாக்கம், மாற்றம் மற்றும் பாதுகாப்பைப் பாதிக்கும் நிகழ்வுகளை உள்ளடக்கியது. ஷிஃபரின் (1987) முன்னோடிப் படைப்பைத் தொடர்ந்து இந்தக் கருத்து தொல்லியலில் முக்கியத்துவம் பெற்றது. தள உருவாக்கச் செயல்முறையானது, நில மேற்பரப்பின் இயற்பியல் பண்புகளையும் நிலத்தடிப் படிவுகளின் அமைப்பையும் மாற்றுவதில் ஒரு முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.

செம்மணி தளத்தில், பல்வேறு காரணிகள் நிலப்பரப்பையும் அதன் கீழமைந்த அடுக்குகளையும் பெருமளவில் மாற்றியமைத்துள்ளன; இது மனித எலும்புக்கூடுகளின் பாதுகாப்பைப் பாதகமாகப் பாதித்துள்ளது. குறிப்பாக, குப்பைகளைக் கொட்டுதல், கழிவுகளை அகற்றுவதற்காகக் குழிகளைத் தோண்டுதல் மற்றும் விலங்குகளின் உடல்களைப் புதைத்தல் போன்றவை இதில் அடங்கும் இத்தகைய ஊடுருவும் செயல்பாடுகள், குறிப்பாகக் குழிகளைத் தோண்டும் செயல்கள், நில அடுக்கு அமைப்பிற்குள் இருந்த மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களை செங்குத்தாகவும் கிடைமட்டமாகவும் பெருமளவில் இடம்பெயரச் செய்துள்ளன.
மேற்கூறிய சூழல்கள், இந்த இடம் மனிதர்களைப் புதைக்கும் இடமாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பதையும், மாறாக, மனித எச்சங்கள் உட்பட பல்வேறு கழிவுப் பொருட்களைக் கொட்டும் இடமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதையும் உணர்த்துகின்றன.

7. மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்கள்

இந்த அகழ்வாராய்ச்சியின் முதன்மையான கண்டுபிடிப்புகளாக, இரண்டு வெவ்வேறு வடிவங்களில் மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்கள் கிடைத்தன: (i) உடற்கூறியல் அமைப்பு மாறாமல் முழுமையாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் (ii) சிதறிய நிலையில் காணப்பட்ட மனித எலும்புகள். இந்த இரண்டு வகைகளும், செம்மணி தளத்தில் பின்பற்றப்பட்ட அடக்க முறைகள், அவை படிந்த விதம் மற்றும் மனித எச்சங்கள் அங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்ட சூழல் ஆகியவற்றை ஆராய்வதற்குத் தேவையான தொல்பொருள் சான்றுகளை வழங்குகின்றன.

8. அடையாளம் காணக்கூடிய தனிமனித எலும்புக்கூடுகள்
இந்த ஆய்வின் போது, ​​குறைந்தபட்சம் 574 தனிமனிதர்களுக்குரிய (MNI – Minimum Number of Individuals) எலும்புக்கூடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இவை தற்போதைய தரைமட்டத்திலிருந்து வெவ்வேறு ஆழங்களில், அடக்கம் செய்யப்பட்ட சூழல்களில் இருந்து மீட்கப்பட்டன. எலும்புக்கூடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஆழத்தில் காணப்படும் இந்த வேறுபாடு, இந்தத் தொகுப்பின் ஒரு முக்கிய பண்பாகும். இந்தத் தளத்தில் பின்பற்றப்பட்ட இறுதிச் சடங்கு முறைகளை மீளமைக்கும்போது, ​​இந்த வேறுபாட்டைக் கருத்தில் கொள்வது அவசியமாகும்.

எலும்புக்கூடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஆழத்தில் உள்ள இந்த வேறுபாடுகள், அடக்கம் செய்யும் ஆழம் என்பது ஒரு நிலையான மரபின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படவில்லை என்பதைக் குறிக்கலாம். அதற்கு மாறாக, தனிப்பட்ட அடக்கக் குழிகளின் ஆழம், அந்த இடத்தின் இயற்பியல் பண்புகள் மற்றும் நடைமுறைத் தேவைகள் உள்ளிட்ட உடனடிச் சூழல்களால் தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

செம்மணியில் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகள், மண்டையோடுகளின் திசையமைப்பில் ஒரு சீரான வடிவத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இந்த மாறுபாடு, குறைந்தபட்சம் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட எலும்புக்கூடுகளுக்குள், இறந்தவர்கள் ஒரே திசையமைப்பு மரபின்படி சீராகப் புதைக்கப்படவில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. இத்தகைய மாறுபாடு, புதைக்கும்போது ஒரு தரப்படுத்தப்பட்ட திசையமைப்பு நெறிமுறை முறையாகக் கடைப்பிடிக்கப்படவில்லை என்பதை உணர்த்தக்கூடும். இது, புதைத்தலின் சூழ்நிலைகள், புதைக்கும் நடவடிக்கைகளின் அமைப்பு, அல்லது இறந்தவர்களைப் புதைத்தவர்களின் கலாச்சாரப் பின்னணிகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களில் உள்ள வேறுபாடுகளையும் பிரதிபலிக்கக்கூடும்.

இருப்பினும், ஒரு சீரான திசையமைப்பு வடிவம் இல்லாததை, புதைக்கும் செயல்பாட்டில் கலாச்சார அல்லது மதரீதியான கருத்தாய்வுகள் முற்றிலும் இல்லை என்பதற்கான சான்றாகப் பொருள் கொள்ளக்கூடாது. அத்தகைய ஒரு விளக்கத்தை நிறுவுவதற்கு, உடல் வைக்கப்பட்ட நிலை, கல்லறையின் உருவவியல், அடுக்குமுறை உறவுகள், புதைக்கப்பட்ட இடங்களின் பரவல் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய பொருள் சான்றுகள் உள்ளிட்ட கூடுதல் மாறிகளை ஆராய வேண்டியிருக்கும். அதன்படி, செம்மணியில் உள்ள மண்டையோடுகளின் திசையமைப்பானது, அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட எலும்புக்கூடுகளால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் ஈமச்சடங்கு நடைமுறைகள் மற்றும் சமூகச் சூழ்நிலைகள் குறித்த ஒரு பரந்த ஆய்வின் ஒரு அங்கமாகப் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.

9. சிதைந்த மனித எலும்புகளின் குவிப்புகள்

அகழ்வாராய்ச்சியின் போது சிதைந்த மனித எலும்புகளின் பல கூட்டங்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டன. அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்ட வைப்புத்தொகையின் தனித்துவமான பகுதிகளுக்குள் திரட்டப்பட்ட முழுமையான மற்றும் துண்டு துண்டான எலும்பு கூறுகளை இந்த கூட்டங்கள் கொண்டிருந்தன. இதுபோன்ற மொத்தம் 51 குவிப்புகள் பதிவு செய்யப்பட்டன.
இந்தக் கூட்டங்களுடன் சில கலைப்பொருட்களின் தொடர்பு, அவற்றின் உருவாக்கத்திற்கு காரணமான செயல்முறைகளை விளக்குவதற்கான சாத்தியமான ஆதாரங்களை வழங்குகிறது. குறிப்பாக, இந்த திரட்சிகளில் சிலவற்றில் இரும்பு ஆணிகள் மற்றும் பிற உலோகத் துண்டுகள் இருப்பது (எ.கா. ஏசி 51) சவப்பெட்டிகளுடன் முந்தைய புதைக்கப்பட்ட அமைப்புகளுடனான உறவைக் குறிக்கலாம். இந்த கண்டுபிடிப்புகள் குறைந்தபட்சம் சில சிதைந்த எலும்புக் கூட்டங்கள், அடுத்தடுத்த புதைகுழி தோண்டுதல் நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடைய பிந்தைய படிவு தொந்தரவுகளின் விளைவாக இருக்கலாம் என்று கூறுகின்றன. இத்தகைய நடவடிக்கைகள் ஏற்கனவே இருக்கும் புதைகுழிகளை சீர்குலைத்திருக்கலாம், இதன் விளைவாக எலும்பு எச்சங்கள் இடப்பெயர்ச்சி மற்றும் இரண்டாம் நிலை குவிப்பு.

10. மண்டை ஓட்டின் நோக்குநிலை

புதைக்கப்பட்ட சூழலில் மண்டை ஓட்டின் நோக்குநிலை, இறுதிச் சடங்குகளின் மானுடவியல் மற்றும் தொல்பொருள் ஆய்வுகளில் ஒரு முக்கியமான மாறியை உருவாக்குகிறது. பல சமூகங்களில், இறந்தவரின் உடலை நிலைநிறுத்துவது, தலை வைக்கப்படும் திசை உட்பட, கலாச்சார ரீதியாக பரிந்துரைக்கப்பட்ட மரபுகள், மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் சமூக ரீதியாக பரவும் மரபுகள் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படுகிறது. இதன் விளைவாக, மண்டையோட்டு நோக்குநிலையை முறையாகப் பரிசோதிப்பது இறுதிச் சடங்குகளின் வடிவங்களை அடையாளம் காணவும், பகிரப்பட்ட கலாச்சார விதிமுறைகள் இறந்தவர்களின் சிகிச்சையை எந்த அளவிற்கு நிர்வகிக்கின்றன என்பதை மதிப்பிடவும் பங்களிக்கக்கூடும்.

11. கைகளின் நிலைகள்
புதைக்கப்பட்ட ஒரு நபரின் கைகளில் உள்ள நிலை, சவ அடக்க நடைமுறையின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். மேலும், அடக்கத்திற்குப் பொறுப்பானவர்களால் இறந்தவர் எவ்வாறு நடத்தப்பட்டார் என்பது குறித்த புரிதல்களை இது வழங்கக்கூடும். உடல் அப்புறப்படுத்தலின் பிற அம்சங்களுடன் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, ​​கைகளின் நிலையானது, கலாச்சார ரீதியாக பரிந்துரைக்கப்பட்ட அடக்க மரபுகள், இறந்தவர் மீதான அணுகுமுறைகள் மற்றும் அடக்கச் செயலுக்குக் கூறப்படும் குறியீட்டு அல்லது சடங்கு முக்கியத்துவத்தைப் பிரதிபலிக்கக்கூடும். இருப்பினும், கைகளின் நிலைகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு, அடக்கத்திற்குப் பிந்தைய சாத்தியமான இடையூறுகள் மற்றும் சிதைவின் விளைவுகள், அத்துடன் உடலின் அசல் அமைப்பு ஆகியவற்றையும் கவனமாகக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

தடயவியல் சூழல்களில் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட பல இரகசிய அல்லது முறையற்ற புதைப்பு வழக்குகளில், எலும்புக்கூடு எச்சங்கள் உடல் அமைப்பில் கணிசமான மாறுபாட்டைக் காட்டுகின்றன, இதில் முறையற்றதும் அடங்கும்

12. மனித எலும்புக்கூடுகளின் செங்குத்து பரவல் (Vertical Distribution)

செம்மணியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகள், அவை புதைக்கப்பட்ட ஆழத்தைப் பொறுத்து குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளைக் காட்டுகின்றன. மிக ஆழமாகப் புதைக்கப்பட்ட எலும்புக்கூடு தற்போதைய தரை மட்டத்திலிருந்து சுமார் 1.52 மீட்டர் ஆழத்திலும், மிக மேலோட்டமாகப் புதைக்கப்பட்ட எலும்புக்கூடு சுமார் 0.24 மீட்டர் ஆழத்திலும் கண்டறியப்பட்டன. இந்த வேறுபாடு, அங்குள்ள அடக்க முறைகளின் ஒரு முக்கிய பண்பாகும்; இது அந்த இடத்தின் அடக்க நடைமுறைகள் மற்றும் அந்த தளம் உருவான விதம் குறித்த ஆய்வுகளில் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும்.

அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கவனிக்கப்பட்ட ஒரு முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், பல குழந்தைகள் ஒப்பீட்டளவில் மேலோட்டமான ஆழத்தில் புதைக்கப்பட்டிருப்பதுதான். இருப்பினும், இந்த முறை குழந்தைகளுடன் மட்டுமே தொடர்புடையது அல்ல. அகழ்வுப் பள்ளத்தின் மேற்குப் பகுதியில், பெரியவர்கள் மற்றும் வளர் இளம் பருவத்தினர் சிலரும் 1.00 மீட்டருக்கும் குறைவான ஆழத்திலேயே கண்டறியப்பட்டனர். இதிலிருந்து, புதைக்கப்பட்ட ஆழம் என்பது இறந்தவர்களின் வயதை மட்டும் பொறுத்து தீர்மானிக்கப்படவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. அடக்கம் செய்யப்பட்ட சூழல், நிகழ்ந்த விதம், இடவசதி மற்றும் பிற்காலத்தில் அந்த அடக்க இடங்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் போன்ற பிற காரணிகளும் இந்த வேறுபாட்டிற்குப் பங்களித்திருக்கலாம்.

புதைக்கப்பட்ட ஆழத்தில் உள்ள இந்த வேறுபாடுகள், உடல்கள் எந்தச் சூழலில் அடக்கம் செய்யப்பட்டன என்பதை ஆராய்வதற்கு ஒரு அடிப்படையை வழங்குகின்றன. ஒரு விளக்கத்தின்படி, இந்த வேறுபாடுகள் அடக்கம் செய்யும் போது கடைப்பிடிக்கப்பட்ட முறைகள் மற்றும் கவனத்தின் அளவைப் பிரதிபலிக்கலாம். சில அடக்கங்கள் மிகவும் திட்டமிட்ட மற்றும் ஒழுங்கான முறையில் செய்யப்பட்டிருக்கலாம்; மற்றவை அவசரமான அல்லது விரைவான செயல்களாக இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், புதைக்கப்பட்ட ஆழத்தை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு, அடக்கம் செய்தவர்களின் நோக்கத்தையோ அல்லது இந்த வேறுபாடுகள் முற்றிலும் மாறுபட்ட அடக்க நடைமுறைகளைக் குறிக்கின்றன என்பதையோ உறுதிப்படுத்த முடியாது.

13. மனித எலும்புக்கூடுகளின் கிடைமட்டப் பரவல்
அகழ்வாராய்ச்சி குழியில் கண்டறியப்பட்ட 574 மனித எலும்புக்கூடுகளின் கிடைமட்டப் பரவலில், உடனடியாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய ஒரு குறிப்பிட்ட இடஞ்சார்ந்த அமைப்பு காணப்படவில்லை (வரைபடம் 2, இணைப்பு 3-ஐப் பார்க்கவும்). எலும்புக்கூடுகளின் அமைப்பு சீரற்றதாக உள்ளது; புதைவிடங்களுக்கு இடையே ஒரு நிலையான இடஞ்சார்ந்த ஒழுங்கமைப்பு இருந்ததற்கான தெளிவான சான்றுகள் எதுவும் இல்லை. இந்த அமைப்பு, உடல்களை அடக்கம் செய்யும் போது ஒரு சீரான இடஞ்சார்ந்த முறை பின்பற்றப்படவில்லை என்பதைக் குறிக்கலாம். இருப்பினும், இத்தகைய தெளிவான அமைப்பு இல்லாமை குறித்து கவனத்துடன் செயல்பட வேண்டும்; ஏனெனில், இந்த பரவலானது புதைப்பு நிகழ்வுகளின் வரிசை, இடவசதி மற்றும் பிற்காலத்தில் புதைவிடங்களில் ஏற்பட்ட இடையூறுகள் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

எலும்புக்கூடுகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அமைந்திருப்பது, கண்டெடுக்கப்பட்ட தொகுப்பின் மற்றொரு முக்கிய பண்பாகும். பல இடங்களில், எலும்புக்கூடுகளுக்கு இடையிலான இடஞ்சார்ந்த தொடர்புகள் மற்றும் சவப்பெட்டிகளுடன் தொடர்புடையதாகக் கருதக்கூடிய பொருட்கள், இவை ஒரே நேரத்தில் நடந்த நிகழ்வுகள் அல்ல, மாறாக வெவ்வேறு காலங்களில் நடந்த தொடர்ச்சியான புதைப்பு நிகழ்வுகளைக் குறிக்கலாம் என்று உணர்த்துகின்றன. ஒரு புதைவிடம் மற்றொன்றின் மேல் அமைந்திருக்கும்போதோ அல்லது ஒன்றையொன்று குறுக்கிடும்போதோ, அவற்றின் அடுக்கு வரிசை மற்றும் உடற்கூறியல் தொடர்புகளைக் கொண்டு, அவை எந்த வரிசையில் புதைக்கப்பட்டன என்பதை அறிய வாய்ப்புள்ளது. இருப்பினும், எலும்புகள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக இருப்பது மட்டுமே, புதைவிடங்களுக்கு இடையிலான துல்லியமான கால இடைவெளியை உறுதிப்படுத்தாது; மேலும், இத்தகைய நிகழ்வுகள் அனைத்தும் முந்தைய புதைவிடங்களை வேண்டுமென்றே சீர்குலைத்ததன் விளைவுதான் என்றும் கூற முடியாது.

முழுமையான மற்றும் உடற்கூறியல் ரீதியாக இணைந்த எலும்புக்கூடுகளுடன், சிதறிய நிலையில் இருந்த மனித எலும்புகளின் தொகுப்புகளும் அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டறியப்பட்டன. இவை எலும்புப் பொருட்களின் ஒரு தனித்துவமான பகுதியாகும்; எனவே, இந்த தளம் எவ்வாறு உருவானது என்பதை விளக்கும்போது, ​​இவற்றைத் தனித்தனியாகக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இவை, முந்தைய புதைவிடங்கள் சீர்குலைக்கப்பட்டிருத்தல், பிற்கால புதைப்பு நிகழ்வுகளின் போது எலும்புகள் இடம்பெயர்ந்திருத்தல் அல்லது புதைப்பு மற்றும் அதற்குப் பிந்தைய காலங்களில் நிகழ்ந்த பிற செயல்பாடுகள் போன்ற பல்வேறு காரணங்களால் ஏற்பட்டிருக்கலாம். இத்தகைய சேகரிப்புகளின் தோற்றத்தைக் கண்டறிய, அவற்றின் இடஞ்சார்ந்த பரவல், உடற்கூறியல் அமைப்பு, அடுக்கு நிலவியல் சூழல் (stratigraphic position) மற்றும் சுற்றியுள்ள எலும்புக்கூடுகளுடனான தொடர்பு ஆகியவற்றை விரிவாக ஆய்வு செய்ய வேண்டியது அவசியம்.

சிதறிக்கிடக்கும் எலும்புகள் காணப்பட்ட சில இடங்களில், இரும்பு ஆணிகள் மற்றும் இரும்புத் தகடுகள் போன்ற கலைப்பொருட்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இவை, இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்ட மரத்தாலான சவப்பெட்டிகள் அல்லது பிற அமைப்புகள் அங்கு இருந்திருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கக்கூடும். இருப்பினும், இவற்றை விளக்குவதற்கு, அவற்றின் துல்லியமான தொல்பொருள் சூழல், துருப்பிடித்த விதம், இட அமைப்பு மற்றும் எலும்பு எச்சங்களுடன் அவற்றுக்கு இருந்திருக்கக்கூடிய செயல்பாட்டுத் தொடர்புகள் ஆகியவற்றை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய தொடர்புகளை உறுதிப்படுத்த முடிந்தால், அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டறியப்பட்ட இந்த எச்சங்களைக் கொண்டு, அக்கால அடக்க முறைகளை மீளமைக்கவும், அந்தப் படிவுகள் உருவான செயல்முறைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் கூடுதல் சான்றுகள் கிடைக்கக்கூடும்.

14. உடைகள்
செம்மணியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட மனித எலும்புக்கூடுகளில், உடைகள் இருந்ததற்கான நேரடிச் சான்றுகள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. இருப்பினும், துணிகள் அல்லது ஆடைப் பொருட்கள் கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக, இறந்தவர்கள் உடைகள் இன்றி அடக்கம் செய்யப்பட்டனர் என்று முடிவு செய்ய முடியாது. துணிகள் போன்ற கரிமப் பொருட்கள், சாதகமற்ற சூழலில் எளிதில் சிதைந்துவிடக்கூடியவை. மண்ணின் வேதியியல் மற்றும் இயற்பியல் பண்புகள், ஈரப்பதத்தின் அளவு, நுண்ணுயிரிகளின் செயல்பாடு மற்றும் எவ்வளவு காலம் அவை மண்ணில் புதைந்திருந்தன என்பது போன்ற காரணிகளே, இத்தகைய பொருட்கள் பாதுகாப்பாக எஞ்சியிருக்குமா என்பதைத் தீர்மானிக்கின்றன.

சில இடங்களில், மனித எலும்புக்கூடுகளுடன் பொத்தான்கள், துளை வளையங்கள் (eyelets) மற்றும் ஆணிகள் (studs) போன்றவை கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை, இறந்தவர்களில் சிலர் அடக்கம் செய்யப்படும்போது உடைகளை அணிந்திருந்திருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கும் மறைமுகச் சான்றுகளாக அமைகின்றன. இருப்பினும், அந்த உடைகள் என்ன வகையைச் சேர்ந்தவை, அவை எதனால் செய்யப்பட்டன அல்லது எப்படி அணியப்பட்டிருந்தன என்பதை, இந்தச் சிறிய பொருட்களைக் கொண்டு மட்டும் துல்லியமாகக் கூற முடியாது. எனவே, இவை எந்தெந்த இடங்களில் கண்டெடுக்கப்பட்டன, எந்தத் தொல்பொருள் சூழலில் கிடைத்தன மற்றும் எலும்புக்கூட்டின் எந்தப் பகுதியில் இவை காணப்பட்டன என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டே, இவை எந்த ஆடையின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதை மதிப்பிட வேண்டும்.

இங்கு துணிகள் ஏதும் எஞ்சியிருக்கவில்லை என்பதற்கு, கரிமப் பொருட்கள் நீண்ட காலம் மண்ணில் புதைந்திருந்ததே ஒரு முக்கிய காரணமாக இருக்கலாம். மண்ணின் வேதியியல் பண்புகள், அதன் pH அளவு, கனிமக் கூறுகள் மற்றும் ஈரப்பதம் போன்றவை துணி இழைகள் சிதைந்து போவதற்கு வழிவகுத்திருக்கலாம்.

இருப்பினும், இந்த காரணிகள் எந்த அளவிற்குத் துணிகள் அழிந்துபோவதற்குக் காரணமாக இருந்தன என்பதை, அந்த இடத்தின் சூழல் மற்றும் கரிமப் பொருட்கள் பாதுகாக்கப்பட்ட நிலை குறித்த மேலதிக ஆய்வுகள் இன்றி உறுதிப்படுத்த முடியாது. எனவே, செம்மணியில் துணிகள் கிடைக்கவில்லை என்பதை, இறந்தவர்கள் உடைகள் இன்றி அடக்கம் செய்யப்பட்டனர் என்பதற்கான உறுதியான ஆதாரமாகக் கருதக்கூடாது; மாறாக, இது காலப்போக்கில் கரிமப் பொருட்கள் சிதைந்து போனதைக் குறிக்கும் ஒரு தொல்பொருள் சூழல் சார்ந்த நிகழ்வாகவே (taphonomic observation) பார்க்கப்பட வேண்டும். பொத்தான்கள், கண்ணி வளையங்கள் (eyelets) மற்றும் ஆணிகள் (studs) கண்டெடுக்கப்பட்டிருப்பது, அந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள உடைகள் மற்றும் அடக்கச் சடங்குகள் குறித்த மேலதிக ஆய்வுகளுக்கு ஒரு அடிப்படையை வழங்குகிறது. இருப்பினும், இவற்றின் சான்றாதார முக்கியத்துவத்தை, அவை கண்டெடுக்கப்பட்ட துல்லியமான தொல்லியல் சூழல்களுடன் இணைத்தே மதிப்பிட வேண்டும்.

15. தொல்பொருட்கள்
அகழ்வாராய்ச்சியின் போது மொத்தம் 170 தொல்பொருள் பதிவுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. மனித எலும்புக்கூட்டு எச்சங்களுடன் இணைந்து கண்டெடுக்கப்பட்ட இந்தத் தொகுப்பு, அடக்கச் சடங்குகள், தனிநபர் அலங்காரங்கள், சடங்கு நடவடிக்கைகள், உடைகள் மற்றும் அடக்கம் செய்யும் நடைமுறைகள் ஆகியவற்றுடன் அவற்றுக்கிருந்த பல்வேறு தொடர்புகளை உணர்த்துகிறது. இந்தத் தொல்பொருட்களை தற்காலிகமாக ஆறு செயல்பாட்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்: (i) அணிகலன்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள்; (ii) சடங்கு நடைமுறைகளுடன் தொடர்புடைய பொருட்கள்; (iii) உடைகள் தொடர்பான பொருட்கள்; (iv) இறந்தவருக்குச் சொந்தமான தனிப்பட்ட பொருட்கள்; (v) பிற பொருட்கள்

அதன்படி, கெம்மணியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட எலும்புக்கூடுகளின் செங்குத்து பரவலை, அகழ்வாராய்ச்சி அடுக்கு வரிசை (stratigraphic sequence), எலும்புக்கூடுகளின் இடஞ்சார்ந்த அமைப்பு, உடற்கூறியல் ரீதியான இணைப்புகள், புதைக்கப்பட்ட பிறகு ஏற்பட்ட இடையூறுகளுக்கான சான்றுகள் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய கலைப்பொருட்களின் பரவல் போன்ற பிற தொல்பொருள் காரணிகளுடன் இணைத்தே புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இத்தகைய ஒருங்கிணைந்த மதிப்பீடு, புதைக்கப்பட்ட ஆழத்தில் காணப்படும் வேறுபாடுகள், தொடர்ச்சியான புதைப்பு நிகழ்வுகளைக் குறிக்கின்றனவா, புதைப்பு நடைமுறைகளில் இருந்த மாறுபாடுகளைக் காட்டுகின்றனவா, அல்லது அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்ட படிவுகள் உருவாவதற்கு வேறு ஏதேனும் காரணிகள் பங்களித்தனவா என்பதைத் தெளிவுபடுத்த உதவும்.

(15.1) அணிகலன்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள்

இந்த வகையில் விரல் மோதிரங்கள் (உதாரணமாக, SK 278), வளையல்கள் (உதாரணமாக, SK 165) மற்றும் மணிகள் (உதாரணமாக, SK 47, SK 96, SK 405 மற்றும் SK 417) அடங்கும். இந்த பொருட்கள் கண்டறியப்பட்ட சூழல்களை ஆராயும்போது, ​​தனிநபர் அணியும் சில வகை ஆபரணங்களுக்கும், புதைகுழிகளில் கண்டறியப்பட்ட மனித எச்சங்களின் வயதுக்கும் இடையே ஒரு தெளிவான தொடர்பு இருப்பது புலனாகிறது. விரல் மோதிரங்களும் வளையல்களும் பெரும்பாலும் பெரியவர்களின் எலும்புக்கூடுகளுடன் காணப்பட்டன; அதேசமயம், கண்டெடுக்கப்பட்ட மணிகளில் பெரும்பாலானவை குழந்தைகளின் எச்சங்களுடன் காணப்பட்டன. இந்த பரவல் முறை, வயதுக்கு ஏற்ப தனிநபர் ஆபரணங்கள் குறித்த மரபுகளில் இருந்த வேறுபாடுகளைக் காட்டக்கூடும். இருப்பினும், இத்தகைய தொடர்புகள் இறுதிச் சடங்கு நடைமுறைகளின் நிலையான வடிவங்கள்தானா என்பதை உறுதிப்படுத்த, இந்தத் தொகுப்பு குறித்து மேலும் விரிவான பகுப்பாய்வு தேவைப்படுகிறது.

(15.2) சடங்கு நடைமுறைகளுடன் தொடர்புடைய பொருட்கள்

இந்த வகையில் சில தாயத்துகள் (உதாரணமாக, SK 132, SK 154, SK 254 மற்றும் SK 164) மற்றும் கணிசமான எண்ணிக்கையிலான இலங்கை நாணயங்கள் (உதாரணமாக, SK 72, SK 77, SK 96, SK 95, SK 203, SK 223, SK 536 மற்றும் SK 239) அடங்கும். இவை மனித எச்சங்களுடன் கண்டறியப்பட்டிருப்பதைக் கொண்டு பார்க்கும்போது, ​​இறந்தவர்களுக்காகச் செய்யப்பட்ட சடங்கு நடைமுறைகளின் ஒரு பகுதியாக இவை இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. எனினும், தொல்லியல் சூழல்களை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு இவற்றின் துல்லியமான பயன்பாட்டை உறுதிப்படுத்த முடியாது.

குறிப்பாக, சில நாணயங்களின் மேற்பரப்பில் துணியின் எச்சங்கள் காணப்படுவது மிக முக்கியமான சான்றாகும். இந்த எச்சங்கள், நாணயங்கள் துணிகளில் சுற்றப்பட்டு, இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்ட நிலையில் இறந்தவர்களுடன் வைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கின்றன. இத்தகைய விளக்கம், இலங்கையில் உள்ள இந்து மற்றும் பௌத்த சமூகங்களிடையே காணப்பட்ட நடைமுறைகளுடன் ஒத்துப்போகிறது. இந்த நடைமுறைகளில், நாணயங்கள் அல்லது பிற சிறிய பொருட்கள் துணியால் சுற்றப்பட்டு, உடலின் சில பகுதிகளில் — குறிப்பாக கைகள் அல்லது இடுப்புப் பகுதியில் — கட்டப்படுகின்றன. இத்தகைய சடங்குச் சூழல்களில், தீய சக்திகளிடமிருந்தோ அல்லது தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய பிற காரணிகளிடமிருந்தோ பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்காக இத்தகைய பொருட்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

குறிப்பாக, நீண்டகால நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடையே இத்தகைய நடைமுறை காணப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. இவர்களிடம், பாதுகாப்புப் பொருட்களைப் பயன்படுத்துவது என்பது, துன்பத்திற்கு எதிரான சடங்கு ரீதியான எதிர்வினையாகவும், அமானுஷ்ய சக்திகளின் செல்வாக்கைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியாகவும் இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட நாணயங்கள் இத்தகைய நடைமுறைகளின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தன என்பதற்கான விளக்கம் தற்போதைக்கு ஒரு அனுமானமாகவே உள்ளது. இவற்றின் உண்மையான முக்கியத்துவத்தை, அகழ்வாராய்ச்சி சூழல்கள், துணிகள் பாதுகாக்கப்பட்டதற்கான பௌதிகச் சான்றுகள், மற்றும் இனவரைவியல் (ethnographic) மற்றும் வரலாற்றுச் சான்றுகளை ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்வதன் மூலமே துல்லியமாக மதிப்பிட முடியும்.

(15.3). ஆடைகளுடன் தொடர்புடைய கலைப்பொருட்கள்

புதைகுழி அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருட்களில், ஆடைகளுடன் தொடர்புடைய கலைப்பொருட்கள் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே உள்ளன. இதில் சில பிளாஸ்டிக் பொத்தான்கள், துளை வளையங்கள் (eyelets) மற்றும் பிளாஸ்டிக் ஸ்டுட்கள் (studs) மட்டுமே கிடைத்துள்ளன. இத்தொகுப்பு சிறியதாக இருந்தாலும், இறந்தவர்களில் சிலர் ஆடைகளை அணிந்திருந்தனர் என்பதையோ அல்லது அடக்கம் செய்யப்பட்ட நேரத்தில் ஆடைகள் தொடர்பான பொருட்கள் அங்கு இருந்தன என்பதையோ இவை உணர்த்துகின்றன.

இருப்பினும், ஆடை தொடர்பான தொல்பொருட்கள் குறைவாகக் காணப்படுவதை, இறந்தவர்களிடம் ஆடைகள் இருக்கவில்லை என்பதற்கான உறுதியான ஆதாரமாகக் கருதக்கூடாது. இத்தகைய பொருட்கள் குறைவாக இருப்பதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம்; குறிப்பாக, புதைக்கப்பட்ட சூழலில் பொருட்கள் சிதையாமல் பாதுகாக்கப்பட்ட விதத்தில் இருந்த வேறுபாடுகள் அல்லது புதைக்கப்பட்ட காலத்திற்குப் பிறகு எலும்புக்கூடுகள் மற்றும் அதனுடன் இருந்த பொருட்களில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் போன்றவை இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். எனவே, புதைக்கப்பட்ட நபர்களிடம் ஆடைகள் இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதற்கான சான்றுகள் இருந்தாலும், அந்த ஆடைகளின் துல்லியமான தன்மை, அவை தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்கள் மற்றும் அவற்றின் அளவு ஆகியவற்றை எஞ்சியிருக்கும் தொல்பொருட்களைக் கொண்டு மட்டும் தீர்மானிக்க முடியாது.

(15.4). இறந்தவர்களின் தனிப்பட்ட உடைமைகளாகக் கருதப்படும் தொல்பொருட்கள்
அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கண்டெடுக்கப்பட்ட சில குறிப்பிட்ட தொல்பொருட்களை, இறந்தவர்களுக்குச் சொந்தமான தனிப்பட்ட உடைமைகளாகக் கருதலாம். இவற்றில் அடங்குபவை: (அ) ஒரு பிளாஸ்டிக் பை, (ஆ) தையல் வேலைக்காக வெட்டித் தயார் செய்யப்பட்ட துணித் துண்டுகள், (இ) காலுறைகள் மற்றும் காலணிகள், மற்றும் (ஈ) உலோகத்தாலான கொலுசு (இது தமிழில் ‘கால் சங்கிலி’ என்றும், சிங்களத்தில் ‘பாத சலம்பா’ என்றும், சமஸ்கிருதத்திலிருந்து வந்த ‘நூபுரா’ என்ற சொல்லாலும் அழைக்கப்படுகிறது). இவை அனைத்தும் 25-வது எலும்புக்கூட்டுடன் (SK 25) இணைந்து கண்டறியப்பட்டன.

ஒரே ஒரு நபருடன் இத்தனை பொருட்கள் இணைந்து காணப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. பிளாஸ்டிக் பை, துணித் துண்டுகள், காலணிகள் மற்றும் உலோகக் கொலுசு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய இந்தத் தொகுப்பு, இறந்தவரின் தனிப்பட்ட உடைமைகள் மற்றும் அவர்களின் வாழ்க்கைச் சூழல் குறித்த புரிதலை வழங்கக்கூடும். இருப்பினும், இந்த பொருட்களின் துல்லியமான பயன்பாடு மற்றும் முக்கியத்துவத்தை, அவற்றின் தொல்பொருள் சூழலையும், எஞ்சியிருக்கும் ஆதாரங்களின் வரம்புகளையும் கருத்தில் கொண்டு மிகவும் கவனமாகவே அணுக வேண்டும்.

மற்றொரு முக்கியமான அவதானிப்பு என்னவென்றால், SK 25-க்கு அருகில் சிறிய ஆணிகள் பல குவிந்து காணப்பட்டன. இவை ஒரு சவப்பெட்டியின் எஞ்சிய பகுதிகளாக இருக்கலாம். இதனுடன் கண்டெடுக்கப்பட்ட பிற பொருட்களையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, ​​இறந்தவர் ஒரு சவப்பெட்டியில் வைத்துப் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்றும், அவருக்கு ஒப்பீட்டளவில் முறையான இறுதிச் சடங்கு செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்றும் கருத இடமுண்டு. இருப்பினும், இந்த ஆணிகள் சவப்பெட்டியின் பாகங்கள்தானா என்பதை உறுதிப்படுத்த, அவை எந்தெந்த இடங்களில் பரவியிருந்தன, எந்தச் சூழலில் கண்டெடுக்கப்பட்டன, மற்றும் சவப்பெட்டி இருந்ததற்கான வேறு ஏதேனும் கூடுதல் ஆதாரங்கள் உள்ளனவா என்பதை ஆராய வேண்டியது அவசியம். சுருக்கமாகச் சொன்னால், SK 25-உடன் தனிப்பட்ட உடைமைகளும், சவப்பெட்டி இருந்திருக்கலாம் என்பதற்கான அறிகுறிகளும் காணப்படுவது, இந்த அடக்கத்தை மற்ற அடக்கங்களிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. இது, அந்த இடத்தில் பின்பற்றப்பட்ட பல்வேறு வகையான அடக்க முறைகளை மேலும் விரிவாக ஆய்வு செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.

அட்டவணை 1. பல்வேறு வகையான தொல்பொருட்கள் சில எலும்புக்கூடுகளுடன் இணைந்து காணப்படுவது, இந்த அடக்கங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன் செய்யப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது.

(15.5) இறந்தவருக்கான இறுதிச் சடங்குகளுடன் தொடர்புடைய பொருட்கள்
அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட அடக்கச் சூழல்களில், இறந்தவருக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்துவதுடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்படக்கூடிய பொருட்கள் மிக அரிதாகவே காணப்படுகின்றன (உதாரணமாக, எலும்புக்கூடு 56 மற்றும் 48 – கீழே காண்க). இத்தகைய பிரிவில் பதிவாகியுள்ள ஒரே சான்று, ஒரு எலும்புக்கூட்டுடன் கண்டெடுக்கப்பட்ட இரண்டு பிளாஸ்டிக் (பாலித்தீன்) மாலைகள் ஆகும். இவை, இறந்தவருக்கான இறுதிச் சடங்குகளின் ஒரு பகுதியாக மாலைகள் வைக்கப்பட்டிருந்ததைக் குறிக்கலாம். இந்த ஒரு நிகழ்வு மட்டுமே சான்றாக இருந்தாலும், இந்த மாலைகள் முக்கியமானவை; ஏனெனில் இவை துக்கம், நினைவு கூர்தல் அல்லது இறுதிச் சடங்குகளை நிறைவேற்றுதல் ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடாக இருந்திருக்கலாம். இருப்பினும், கூடுதல் சூழல் சார்ந்த சான்றுகள் இல்லாத நிலையில், இவற்றின் துல்லியமான பயன்பாடு என்னவென்றோ அல்லது எந்தச் சூழலில் இவை அடக்க இடத்தில் வைக்கப்பட்டன என்றோ உறுதியாகக் கூற முடியாது. ஆயினும், அடக்கம் செய்யும் வேளையில் இறந்தவருக்கு மரியாதை செலுத்தும் நடைமுறைகள் இருந்திருக்கலாம் என்பதற்கு, இவை ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அறிகுறியாக அமைகின்றன.

(15.6) எலும்புக்கூடுகளுடன் தொடர்புடைய சவப்பெட்டி எச்சங்கள்
அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில எலும்புக்கூடுகளுடன், இரும்பு ஆணிகளும் ஒழுங்கற்ற வடிவிலான இரும்புத் துண்டுகளும் அடிக்கடி காணப்பட்டன. இவற்றில் சில உலோகத் துண்டுகளை, சவப்பெட்டிகளை இணைக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட பாகங்களின் எச்சங்களாகக் கருதலாம். கண்டெடுக்கப்பட்ட இரும்பு ஆணிகள் வெவ்வேறு அளவுகளில் உள்ளன; இது அவற்றின் பரிமாணங்களிலும், ஒருவேளை அவற்றின் பயன்பாட்டிலும் இருந்த வேறுபாடுகளை உணர்த்துகிறது. இருப்பினும், இந்த உலோக எச்சங்களுக்கும் அடக்கக் கட்டமைப்புகளுக்கும் இடையிலான துல்லியமான தொடர்பை அறிய, கூடுதல் சூழல் சார்ந்த மற்றும் பொருள் சார்ந்த ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றன.

எலும்புக்கூடுகளின் சீரற்ற கிடைமட்டப் பரவல், தனித்தனி அடக்கச் சடலங்கள் ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அமைந்திருத்தல், சிதறிய நிலையில் எலும்புக் குவியல்கள் காணப்படுதல் மற்றும் சவப்பெட்டி தொடர்பான பொருட்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டிருத்தல் ஆகிய அனைத்தையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​செம்மணியில் கண்டறியப்பட்ட இந்தத் தொகுப்பு, ஒரே நேரத்தில் சீராக மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு அடக்க நிகழ்வைக் குறிப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகக் குறைவு. மாறாக, இத்தகைய பண்புகள், இங்கு பலமுறை அடக்கச் சடலங்கள் நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்பதையும், அதன் பின்னர் அவை ஏதோ ஒரு வகையில் இடமாற்றத்திற்கு அல்லது பாதிப்பிற்கு உள்ளாகியிருக்கலாம் என்பதையும் ஆராய வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகின்றன. இந்த அடக்கத் தளம் எவ்வாறு உருவானது மற்றும் காலப்போக்கில் எவ்வாறு மாற்றமடைந்தது என்பதைத் துல்லியமாகப் புரிந்துகொள்ள, எலும்புகளின் கிடைமட்ட மற்றும் செங்குத்து அமைவிடங்கள், அடுக்குகளின் தொடர்பு (stratigraphic relationships), எலும்புகளின் கட்டமைப்பு நிலை மற்றும் கண்டெடுக்கப்பட்ட பிற தொல்பொருட்கள் ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்து ஒரு முழுமையான விளக்கத்தை உருவாக்குவது அவசியமாகும்.

16. நாணயங்கள் அச்சடிக்கப்பட்ட ஆண்டு
அகழ்வாராய்ச்சியின் போது கண்டெடுக்கப்பட்ட, காலத்தைக் கணிக்கக்கூடிய ஒரே பொருள் சான்றுகள் நாணயங்கள் மட்டுமே. இவற்றில் பெரும்பாலானவை மனித எலும்புக்கூடுகளுக்கு அருகிலேயே கண்டெடுக்கப்பட்டன. பெரும்பாலான நாணயங்கள் கடுமையாகச் சிதைந்துள்ளதால், அவற்றின் மேற்பரப்பில் உள்ள அம்சங்களையும் எழுத்துகளையும் அடையாளம் காண்பது கடினமாக உள்ளது. ஆரம்பகட்ட பாதுகாப்புச் சிகிச்சைக்குப் பிறகு, 367-வது எலும்புக்கூட்டுடன் (SK 367) கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரு நாணயத்தில், 1870 கி.பி. (CE) என்ற தேதியைக் காண முடிந்தது. இருப்பினும், ஒரு நாணயம் அச்சடிக்கப்பட்ட ஆண்டு, அது கண்டெடுக்கப்பட்ட அடக்க நிகழ்வின் காலத்தை உறுதிப்படுத்தாது. நாணயம் புதைக்கப்படுவதற்கு முன்பு, அது கணிசமான காலத்திற்குப் புழக்கத்தில் இருந்திருக்கலாம் அல்லது பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கலாம். தற்போதைய சூழலில், எலும்புக்கூடு எச்சங்களுடன் நாணயங்களின் தொடர்பு, இறந்தவரைப் புதைத்தவர்களின் சடங்குப் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் ஆழ்நிலை நம்பிக்கைகளுடன் தொடர்புடையதாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம். நாணயங்களை வேண்டுமென்றே புதைத்தது, ஒரு காலவரிசைப் பணியைச் செய்வதை விட, அத்தகைய நம்பிக்கைகளின் ஒரு பொருள்சார் வெளிப்பாடாக அமைந்திருக்கலாம். இதன் விளைவாக, SK 367-இலிருந்து கிடைத்த நாணயம் அந்தப் பொருளுக்கே ஒரு காலவரிசைக் குறிப்பை வழங்கினாலும், அது தொடர்புடைய புதைப்பின் தேதியைத் தனித்து நிறுவ முடியாது. எனவே, புதைப்புகளின் சார்புத் தேதியிடலை, தொல்பொருள் சூழலையும், நாணயங்கள் அச்சிடப்பட்டதற்கும் அவை இறுதியில் புதைக்கப்பட்டதற்கும் இடையில் ஒரு கால இடைவெளி இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறையும் கருத்தில் கொண்டு, எச்சரிக்கையுடன் அணுக வேண்டும்.

17. தரை ஊடுருவும் ரேடார் (GPR) ஆய்வு
அகழ்வாராய்ச்சிக் குழியைச் சுற்றியுள்ள பகுதியில், சாத்தியமான எலும்புக்கூடு எச்சங்களின் நிலத்தடிப் பரவலை ஆராய்வதற்கும், புதைக்கப்பட்ட இடத்தின் சாத்தியமான பரப்பளவை மதிப்பிடுவதற்கும் ஒரு தரை ஊடுருவும் ரேடார் (GPR) ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. இதன் விளைவாகக் கிடைத்த GPR படங்கள், ஆய்வு செய்யப்பட்ட பகுதி முழுவதும் பரவியுள்ள ஏராளமான நிலத்தடி முரண்பாடுகளை வெளிப்படுத்தின, அவற்றில் சில கூடுதல் புதைக்கப்பட்ட இடங்களுடன் ஒத்துப்போகக்கூடும். இந்தக் கவனிப்புகள், சாத்தியமான புதைவு அம்சங்களின் பரவல் தோண்டப்பட்ட அகழியின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் நீண்டுள்ளது என்பதைக் காட்டுகின்றன; இது, தொல்பொருள் அகழ்வாராய்ச்சி மூலம் ஆராயப்பட்ட பகுதியை விட இந்தத் தளம் கணிசமாகப் பரந்ததாக இருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கிறது.

இறந்தவர்களுக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்தும் நிகழ்வுகளுடன் தொடர்புடையவை; மற்றும் (vi) அடக்கம் செய்வதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட சவப்பெட்டிகளின் எஞ்சிய பாகங்கள். இந்த வகைப்பாடு, கண்டெடுக்கப்பட்ட தொல்பொருட்களின் பண்புகள் மற்றும் அவை கண்டறியப்பட்ட தொல்லியல் சூழல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது; இருப்பினும், சில பொருட்களின் துல்லியமான பயன்பாடு குறித்து மேலும் ஆய்வு செய்ய வேண்டியது அவசியம்.