ஒரே வங்கிக்கணக்கிலிருந்து முஸ்லிம், சிங்கள அடிப்படைவாதிகளுக்கு சம்பளம்: ராஜபக்சக்களின் திருகுதாளங்களை அம்பலப்படுத்திய அனுர!

முன்னதாக பொது மக்களின் வரிப் பணம் எவ்வாறு அடிப்படைவாதத்திற்கு செலவிடப்பட்டது என்பது குறித்து புலனாய்வு அதிகாரிகளுடன் நடத்திய கலந்துரையாடலின் போது தனக்குத் தெரியவந்ததாக ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க தெரிவித்துள்ளார்.

நேற்று (13) கொழும்பு விஹாரமஹாதேவி பூங்காவில் நடைபெற்ற மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் கார்த்திகை வீரர்கள் நினைவேந்தல் நிகழ்வில் உரையாற்றும் போதே ஜனாதிபதி இதனைக் குறிப்பிட்டார்.

அத்துடன், தற்போதைய அரசாங்கத்தினால் ஊகிக்கக்கூடிய பொருளாதாரம் ஒன்று உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் ஜனாதிபதி மேலும் தெரிவித்தார்.

அரசாங்கத்தின் வருமானத்தை எதிர்பார்த்த மட்டத்தை விட அதிகரிக்க தற்போது முடிந்துள்ளதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் 36வது கார்த்திகை வீரர்கள் நினைவேந்தல் நிகழ்வு, அக்கட்சியின் தலைவர் ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க தலைமையில் கொழும்பு விஹாரமஹாதேவி திறந்தவெளி அரங்க வளாகத்தில் நடைபெற்றது.

இதன்போது மக்கள் விடுதலை முன்னணியின் ஸ்தாபகர் ரோஹண விஜேவீர உள்ளிட்ட அக்கட்சியில் உயிரிழந்தவர்களை நினைவுகூர்ந்து மலரஞ்சலி செலுத்தப்பட்டது.

இதன்போது மேலும் கருத்து தெரிவித்த ஜனாதிபதி, அண்மையில் நான் புலனாய்வு அதிகாரிகளுடன் கலந்துரையாடினேன். ஒரே வங்கி கணக்கில் முஸ்லிம் அடிப்படைவாதிகளுக்கும், சம்பளம் வழங்கப்பட்டுள்ளதுடன், சிங்கள அடிப்படைவாதிகளுக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

மக்களின் வரிப் பணத்திலேயே இது வழங்கப்பட்டுள்ளமை இன்று வௌியாகியுள்ளது.

சிங்கள அடிப்படைவாதிகளிடம் நீங்கள் முஸ்லிம் மக்களுக்கு எதிராக கூச்சலிடுங்கள் என்று இதோ பணம்.

மறுபக்கம் முஸ்லிம் அடிப்படைவாதிகளிடம் சிங்கள மக்களுக்கு எதிராக கூச்சலிடுங்கள் இதோ பணம்.

ஒரே அசாங்கத்தின் கீழ் வரிப்பணத்தில் அவர்களுக்கு சம்பளம் வழங்கப்பட்டுள்ளது.

அவர்கள் நிலையாக இருப்பதற்காக இந்த இனவாத்தை பயன்படுத்தினர்.

எனினும் இனி ஒருபோதும் எமது நாட்டில் இனவாதத்திற்கு இடமில்லை.

எமது அரசாங்கத்தை கவிழ்ப்பது என்பது இயலாத காரியம் என்றார்.

இந்த நிகழ்வில் ஜனாதிபதி ஆற்றிய உரையின் தொகுப்பு-

“முப்பத்தாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நமது கட்சியைக் கட்டியெழுப்பிய, கட்சிக்கு உயிரையும் ஆன்மாவையும் கொண்டு வந்த, தியாகம் மற்றும் தியாகம் பற்றிய சிறந்த பாடங்களைக் கற்றுக் கொடுத்த தோழர் ரோஹண விஜேவீர உட்பட பல்லாயிரக்கணக்கான சகோதர சகோதரிகளை நினைவுகூர இன்று நாங்கள் இங்கு கூடியுள்ளோம். 1989 முதல் இந்த 36 ஆண்டுகளாக அவர்களைப் பற்றிப் பேசியுள்ளோம். அவர்களை நினைவுகூர்ந்துள்ளோம். அவர்களை நினைவுகூரும் இந்த சந்தர்ப்பம் அந்த எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலிருந்தும் வேறுபட்டது. முன்னதாக, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கான ஒரு இயக்கமாக, அவர்களை, அவர்களின் குணங்களை, அவர்கள் எங்கள் இயக்கத்திற்கு கொண்டு வந்த குணங்களைப் பற்றி விவாதித்தோம். இன்று, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய ஒரு இயக்கமாக அவர்களைப் பற்றி விவாதிக்கிறோம். அப்போது அவர்கள் நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்த பாடங்கள், அவர்களின் அனுபவங்கள், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதில் நமக்கு உதவியது. அதேபோல், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பிறகு, நாட்டைக் கட்டியெழுப்புவதற்கும் மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதற்கும் அவர்கள் எங்களுக்கு சிறந்த வழிகாட்டுதலை வழங்குவார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்.

பலர் எங்கள் அரசாங்கத்தை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முயற்சிக்கிறோம். இதுவரை இருந்த அரசாங்கங்களுக்கும் எங்கள் அரசாங்கத்திற்கும் எந்த ஒப்பீடும் இல்லை. அத்தகைய ஒப்பீடு இல்லை. பழைய அரசாங்கங்கள் ஒரே மாதிரியான அரசாங்கத்துடன் வரும்போது, ​​நல்லது கெட்டதை நாம் அளவிட முடியும். இந்த அரசாங்கமும் மக்களும் மிகவும் வலுவான, தரப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றைக் கொண்டுள்ளனர். அரசியல் தரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சட்டத்தின் ஆட்சி தரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எனவே, அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய பிறகு, நாட்டிற்கு பெரும் வெற்றிகளைப் பெறுவதற்காக அவர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொண்ட நிறைய விஷயங்கள் உள்ளன.

நமக்கு என்ன வித்தியாசம்? அதிகாரத்தைப் பெற அயராது போராடியவர்கள் நாம். இன்று, நாம் பெற்ற அதிகாரத்தின் மூலம் இந்த நாட்டிற்கு வெற்றிகளைப் பெற போராடும் மக்கள் நாம். அன்றைய நோக்கத்திற்கும் தற்போதைய நோக்கத்திற்கும் இடையிலான ஒரே வித்தியாசம். இல்லையெனில், நமது வடிவம், அபிலாஷைகள், வாழ்க்கை மற்றும் உதாரணங்கள் அன்றையதைப் போலவே உள்ளன. மாறிவிட்டது நம்மிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட நோக்கம் மற்றும் எதிர்பார்ப்பு.

இந்த அதிகாரத்தைப் பெறுவது நமது தனிப்பட்ட போராட்டத்தின் விளைவாக அல்ல. நாம் ஒவ்வொருவரும் அதற்கு பங்களித்துள்ளோம். இந்த அதிகாரப் பரிமாற்றம், அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்கான தரம், இந்த இயக்கத்தின் வரலாறு முழுவதும் பெறப்பட்ட குணங்களின் தொகுப்பின் விளைவாக இந்த இயக்கத்தால் பெறப்பட்டுள்ளது. இந்த அதிகாரப் பரிமாற்றம் ஒரு நீண்ட வரலாறு முழுவதும் நாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மனசாட்சியின் ஆவி மற்றும் விருப்பத்தின் நீட்டிப்பாகும். இந்த அதிகாரப் பரிமாற்றம் பெரிய மாயாஜால வேலையின் காரணமாக இல்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

36 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தோழர் ரோஹண விஜேவீரவும் பல்லாயிரக்கணக்கான மற்றவர்களும் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்து நமக்குக் கொண்டு வந்த குணங்கள் என்ன, எந்த சிரமங்கள் இருந்தபோதிலும், அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பொறுப்பையும் குறிக்கோளையும் விட்டுக்கொடுக்காமல், எந்தக் குணத்தின் கீழும் அதற்காகப் போராடும் குணம். இயக்கத்துடன் சேர்க்கப்பட்ட விட்டுக்கொடுக்காத குணத்தை நம் தோள்களில் எடுத்துக்கொண்டு, விட்டுக்கொடுக்காமல் வெற்றியை நோக்கி நகர்கிறோம். ஒரு இயக்கமாக, நாங்கள் ஒரு சிறந்த குணத்தைச் சேர்த்துள்ளோம். அந்தப் பொதுவான குணம் தனிப்பட்ட தனிநபர்களின் கூட்டுப் பண்புகளின் ஒற்றுமையால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. எங்களுக்கு எங்கள் நிறுவனர்கள் உள்ளனர், அதற்காக நாங்கள் கடுமையாக உழைத்தோம். எனவே, அந்த குணங்களை, தனித்தனியாகவும் கூட்டாகவும் பாதுகாக்க வேண்டிய பொறுப்பு எங்களுக்கு உள்ளது.

ஒரு அரசியல் இயக்கமாக, அதிகாரத்தைப் பெற போராடியதை விட, அதிகாரத்தைப் பெற்ற பிறகு நாம் அதிகமாகப் பார்க்கப்படுகிறோம் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு காலத்தில், அவர்கள் எங்களிடம் 3%, 4%, 5% என்று சொன்னார்கள். ஒருமுறை, அவர்களின் முக்கிய அரசியல் தலைவர்களில் ஒருவர், ‘உலகில் எல்லா இடங்களிலும், எதிர்க்கட்சியில் மூன்று அல்லது நான்கு சதவீதத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் இயக்கங்கள் உள்ளன. அந்த இயக்கங்கள் எப்போதும் இருக்கும். அப்போது எங்களைப் பற்றிய அவர்களின் மதிப்பீடு அதுதான். அவர்கள் உலகில் எல்லா இடங்களிலும் உள்ளன. இலங்கையில், அது நீங்கள்தான் என்று அவர்கள் சொல்லவில்லை. எதிர்க்கட்சி மனநிலை எப்போதும் அதிகாரத்தைப் பெறாது என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள்.

ஆனால் நடந்தது என்னவென்றால், அவர்கள் எதிர்பார்க்காத வகையில் அதிகாரத்தைப் பெற்றனர். அது அவர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியுள்ளது. அது அவர்களை விரக்தியடையச் செய்துள்ளது. அது அவர்களுக்கு மிகுந்த மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அவர்கள் எதிர்பார்க்காத ஒன்று நடந்துள்ளது. இருக்கிறது. அதனால்தான் அவர்கள் இப்போது எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு நம்மைப் பார்க்கிறார்கள், நாம் என்ன செய்கிறோம் என்று தேடுகிறார்கள். அதனால்தான் நம் அனைவருக்கும் ஒரு பங்கும் பொறுப்பும் உள்ளது.

அதிகாரத்திற்கான பாதை ஒரு எளிய பாதை அல்ல. 1988-1989 காலத்தில், தோழர் விஜேவீர உட்பட ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இந்த அரசியல் இயக்கத்திற்காக தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்தனர். எங்கள் இயக்கத்தின் கணிசமான அளவு துண்டிக்கப்பட்டது. ஆனால் அந்த சகோதர சகோதரிகள் அனைவரும் இந்த இயக்கத்தின் சாரத்தை வேலை செய்யும் போது, ​​கடினமான சித்திரவதை முகாம்களில், சித்திரவதை செய்பவர்களை எதிர்கொண்டு, கொலையை எதிர்கொண்டு பாதுகாத்தனர். இந்த இயக்கம் எப்போதும் ஒரு உன்னதமான சாரத்தைப் பாதுகாத்தது. அந்த சாராம்சம் 1994 இல் இந்தக் கட்சிக்கு உயிர் கொடுத்தது.

1994 க்குப் பிறகு, இயக்கம் மிகவும் கடினமான சூழ்நிலைகளில் கட்டமைக்கப்பட்டது. இன்று இல்லாவிட்டாலும், சிலர் அதற்கு அவர்கள் செய்த பங்களிப்புக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

இந்தப் பயணம் பல முக்கியமான மைல்கற்களைக் கடந்துள்ளது. 2007 ஆம் ஆண்டில், கட்சியின் வெகுஜன இயக்கத்தின் ஒரு பகுதி தப்பித்து, எதிரியின் மடியிலிருந்து நமது இயக்கத்திற்கு எதிராக சாத்தியமான அனைத்து அவதூறுகளையும் எழுப்பியது. சில மாதங்களுக்கு முன்பு, ஒரே தட்டைப் பகிர்ந்து கொண்டு ஒரே அறையில் தூங்கியவர்கள் ஒரு நொடியில் எதிரியின் மடியிலிருந்து அவதூறு எழுப்பப்பட்டனர். இன்று, அவதூறுகள் மற்றும் அவர்களுக்கு உயிர் இல்லை. அவர்கள் உயிருடன் இருந்தாலும், அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் இறக்கும் உடல்களாக மாறிவிட்டனர்.

பின்னர் 2012 இல், எங்கள் இயக்கத்தில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தது. ஏராளமான மக்கள் வெளியேறினர். எதிரிக்காக நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ அவதூறுகளும் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளும் கூறப்பட்டன. நாம் செல்லும் பாதை தவறானது என்று அவர்கள் கூறினர். இன்னும் புரட்சிகரமான பாதை உள்ளது. இந்தப் பாதை உருகி முடிவடையும். அது எந்த பிற்போக்கு இயக்கத்தின் பகடைக்காயாகவும் மாறும். இன்னும் தூய்மையான மற்றும் தூய்மையான புரட்சிகர பாதை இருப்பதாகக் கூறி அவர்கள் நம் தோழர்களின் இதயங்களில் பேசத் தொடங்கினர். இன்றைய பிற்போக்குக் கட்சிகளின் சித்தாந்தத்தை உருவாக்கியவர்கள் அவர்கள்தான். இது நம் அனைவருக்கும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

இந்தக் கட்சியை அந்த தீவிரமான பிற்போக்குத்தனமான, தவறான அரசியல் போக்கிற்கு அடிபணியச் செய்வதா அல்லது அதற்கு எதிராகப் போராடுவதா என்று நாங்கள் விவாதித்தோம். தோழர் டில்வினுக்கும் எங்களில் சிலருக்கும் இடையே இதுபோன்ற ஒரு விவாதம் நடந்தது. அந்த நேரத்தில், தோழர் டில்வின் ஒரு வார்த்தை கூறினார். ‘அந்த அரசியல் போக்கு சரியாக இருந்தால் நாம் அதைக் கைவிடலாம். ஆனால், அந்த அரசியல் போக்கு தவறு. எனவே, நாம் அதை எதிர்த்துப் போராட வேண்டும்;’ என்று அவர் கூறினார். அந்த முக்கியமான மத்திய குழு கூட்டத்தில், தோழர் லால்காந்த, ‘இயக்கத்திற்குள் ஒரு குழு உருவாகியுள்ளது. இந்தக் குழு இயக்கத்திற்கு எதிராக சதி செய்கிறது. அந்தக் குழுவை நாம் அனுமதிக்கலாம். ஆனால், ஒரு குழுவாக அதற்கு எதிராகப் போராடவும் நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம்\ என்றார்.

ஒன்றாக இருந்து எங்களை வழிநடத்திய மக்கள் வெளியேறி சதி செய்தனர். செய்தித்தாள்கள் எங்கள் தோழர்களை அவதூறாகப் பக்கங்கள் எழுதின. ஆனால் நாங்கள் இதைச் செய்ய வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தோம். பொதுமக்கள் எங்கள் மீதான ஆர்வத்தை இழக்கத் தொடங்கினர். முப்பது எம்.பி.க்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய நாங்கள் மூன்று எம்.பி.க்களாகக் குறைக்கப்பட்டோம். வாக்குப் பங்கு மூன்று சதவீதமாகக் குறைந்தது. நாங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு அரசியல் இயக்கமாக மாறினோம். எங்கள் சொந்த தோழர்கள் பேசி, ‘மக்கள் விரும்பவில்லை என்றால், நீங்களும் அதை விரும்பவில்லை’ என்று கூறினர். எங்கள் வேலையைச் செய்யச் சொன்னார்கள். இந்த நாட்டு மக்கள் உங்கள் விருப்பங்களைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று சொன்னார்கள்.’ எங்களுக்கு ஒரு உறுதி இருந்தது. இந்த மாற்றத்திற்காக நாங்கள் இறக்கும் வரை போராட வேண்டும் என்ற உறுதி எங்களுக்கு இருந்தது. முழு அரசியல் கதையின் சக்தியும் மிகவும் தொலைதூரக் கதை. எங்கள் வாழ்நாளில் அடைய முடியாத ஒரு சக்தியின் எதிர்பார்ப்புடன், சகோதரத்துவத்துடன் இந்த இயக்கத்துடன் நாங்கள் தொடர்ந்து கைகோர்த்தோம். எப்போது அதிகாரம் இருக்கும்? எங்கே? மூன்று சதவீத சக்தியாக வளர, நாம் 10% வளர எண்ணற்ற வருடம் வேண்டும் என்று கணிதவியலாளர்கள் கூறினர். பின்னர், நாம் அதிகாரத்தை எடுத்தாலும், அதை வழிநடத்த எந்த குழுவும் இருக்காது என்று அவர்கள் கூறினர். சர்வதேச உறவுகளை நிறுவ முடியாது என்று அவர்கள் கூறினர். பொருளாதாரத்தை நிர்வகிக்க முடியாது என்று அவர்கள் கூறினர். அவர்கள் அனைத்து அவநம்பிக்கையையும் சமூகத்தின் மீது வீசினர்.

ஆனால் ஒரு உறுதியான கனவு கண்ட தாய்மார்கள் மற்றும் தந்தையர்கள் இருந்தனர். அது நீங்கள்தான். நீங்களும் நானும் சேர்ந்து, நாங்கள் கண்ட அந்தக் கனவை, அந்த நம்பிக்கையை, அந்த ஆரம்ப படியை உணர்ந்து, அதிகாரத்தை எடுத்தோம். எங்கே? எப்போது? யார்? அப்படி அதிகாரத்தை எடுக்க நினைத்தோம். நாங்கள் அமைதியாக வேலை செய்தோம். எங்கள் விவாதங்களின் நிகழ்ச்சி நிரலில் அதிகாரத்தை கூட நாங்கள் வைக்கவில்லை. ஆனால் எங்களுக்கு ஒரு நல்ல அரசியல் தருணம் வரவிருந்தது. 2019 க்குப் பிறகு, பொருளாதாரம் மற்றும் அரசியல் 3% சரிந்தபோது, ​​சமூகம் மற்றும் அரசியல் இயக்கங்கள் குறித்த எங்கள் பார்வை வெடிக்கும் விளிம்பில் இருந்தது.

தேர்தல் சூடு குறைவதற்கு முன்பே, 6.9 மில்லியன் வாக்காளர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒரு ஜனாதிபதியுடன், நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு அதிகாரத்தை எடுத்துக் கொண்ட அரசாங்கத்துடன், இப்போது நாங்கள் அதிகாரத்தை எடுக்கலாம் என்று நினைத்தோம். ஒரு முறை பல்கலைக்கழக பேராசிரியர்களுடன் ஜூம் விவாதம் நடத்தினோம். அதிகாரத்தை எடுக்க ஒரு திட்டத்தை வகுத்துள்ளோம் என்று நாங்கள் அங்கு சொன்னோம். நாங்கள் அதிகாரத்தை எடுக்கலாம் என்று அவர்களிடம் சொன்னோம். பின்னர், ஒரு பேராசிரியர் என்னிடம் தனித்தனியாகப் பேசினார், விவாதத்திற்கு வந்தவர்களை ஊக்குவிக்க படிச் சொன்னீர்களா? அல்லது அது உண்மையா? என்றார். நாங்கள் அதை உண்மையாகச் சொன்னோம் என்று நான் சொன்னேன்.

பின்னர், கிராமங்களில் நடந்து, கட்சியின் உணர்வைப் பாதுகாத்து, நாங்கள் அனைவரும் ஒரு புதிய பாதைக்காக அயராது உழைத்தோம். அடுத்த முறை அதிகாரம் எங்களுக்கு மாற்றப்படும் என்ற வலுவான நம்பிக்கை எங்களுக்கு இருந்தது. எந்தவொரு அரசியல் இயக்கமும் இரண்டு முதல் மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்காகச் செய்யப்பட்ட வேலைகளின் அளவைக் குறிப்பிட்டால், இலங்கை வரலாற்றில் மிகவும் சுறுசுறுப்பான வேலையைச் செய்திருப்போம். விவசாயிகள், தொழில் வல்லுநர்கள், பெண்கள் என அனைவரும் ஒரே குறிக்கோளுடன் இணைந்து பணியாற்றினோம். ஆம்; எங்கள் உறுதிப்பாடு, எங்கள் விருப்பம் மற்றும் மக்களின் விருப்பம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு இருந்தது. எங்களுக்கு ஒரு எதிர்பார்ப்பு உள்ளது. மக்களும் அதே எதிர்பார்ப்புடன் உள்ளனர். எங்களுக்கு ஒரு ஆசை உள்ளது. மக்களுக்கு அந்த ஆசை உள்ளது. அந்த நேரத்தில், இலங்கை வரலாற்றில் அதிக எண்ணிக்கையிலான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு அரசாங்கத்தை உருவாக்க முடிந்தது.

நமது நாட்டின் பொருளாதாரம் ஆபத்தில் இருப்பதாக எதிர்க்கட்சி கூறியபோது, ​​மத்திய வங்கி ஆளுநரும் நிதியமைச்சரும் பொருளாதாரத்திற்கு எதிராக ஒரு சர்வதேச சதி இருப்பதாகக் கூறினர். என்ன நடந்தது? கறுப்புச் சந்தையில் டொலர் ரூ. 420 லிருந்து ரூ. 430 ஆக உயர்ந்தது. அரசாங்கத்தாலோ அல்லது குடிமக்களாலோ நாட்டைக் கணிக்க முடியாது. அந்தப் பொருளாதார அபாயத்தால், மருத்துவர்கள் மற்றும் தொழில் வல்லுநர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறினர். மருத்துவமனைகளில் மருத்துவர்கள் பற்றாக்குறை இருந்தது. அப்படித்தான் நம் நாடு இருந்தது.

உளவுத்துறை அதிகாரிகளுடனான கலந்துரையாடலில், பொதுமக்களின் வரிப்பணம் தீவிரவாதத்திற்கு எவ்வாறு செலவிடப்பட்டது என்பது குறித்து எனக்கு தெரிவிக்கப்பட்டது.

நமது நாட்டில் தேசிய ஒற்றுமை அழிக்கப்பட்ட வரலாறு உள்ளது. சமூக நெருக்கடி அல்லது மக்களுக்கு ஒரு பிரச்சனை ஏற்படும் போதெல்லாம், அவர்கள் மசூதியைத் தாக்குகிறார்கள். சிங்கள தீவிரவாதத்திற்கும் முஸ்லிம் தீவிரவாதத்திற்கும் ஒரே கணக்கிலிருந்து பணம் செலுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒரே அரசாங்கத்தின் வரிப்பணத்திலிருந்து அவர்களுக்கு ஏன் பணம் செலுத்தப்பட்டுள்ளது? அவர்கள் எப்போதும் இனவெறி தேசத்தின் உயிர்வாழ்விற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இனவெறி மீண்டும் ஒருபோதும் நம் நாட்டில் அனுமதிக்கப்படாது. இந்த நாட்டை ஒன்றாகக் கட்டியெழுப்பப்பட்ட நாடாக மாற்றுவோம்.

குற்றப் புலனாய்வுத் துறை, லஞ்ச ஒழிப்பு ஆணைf்குழுவை அல்லது நீதித்துறையை எதிர்க்கட்சிகளை அடக்கப் பயன்படுத்த மாட்டோம்.

குடிமகனின் வரலாறு மற்றும் நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலத்திற்கு நாம் பொறுப்பேற்க வேண்டும். நமது சக்தி என்பது சமமான குடிமக்களாக ஒன்றிணைந்து இந்த நாட்டைக் கட்டியெழுப்ப பாடுபடும் ஒரு சக்தி என்பதை நாங்கள் புரிந்துகொள்கிறோம். நாம் வந்த நீண்ட வரலாற்றில், அதிகாரத்தைப் பெறவும் வெற்றிகளை அடையவும் இறந்த நமது சகோதர சகோதரிகளின் வாழ்க்கையையும் அனுபவத்தையும் சேகரித்தோம். அதற்காக நாம் அனைவரும் ஒன்றுபடுவோம்.

ஜேவிபி பொதுச் செயலாளர் டில்வின் சில்வா, பொலிட்பீரோ உறுப்பினர்கள் விஜித ஹேரத், லால்காந்த, பிமல் ரத்நாயக்க, சுனில் ஹந்துன்னெத்தி, மத்திய குழு உறுப்பினர்கள் ஜினதாச கித்துலேகல, ராமலிங்கம் சந்திரசேகரன், நிஹால் கலப்பட்டி, சமன்மாலி குணசிங்க, நாமல் கருணாரத்ன, எரங்க குணசேகர, ரங்கன தேவபிரியா ஆகியோர் நிகழ்வில் கலந்து கொண்டனர்.